Śladami Wielkich Chanów: Od Ułan Bator do Karakorum

Bardzo polecam!

Wycieczka niezwykle udana, bardzo dobra organizacja. Zdecydowanie warto, jeśli szuka się "nowych wrażeń". Wielkość stepów imponująca. Możliwość jazdy konno oraz na baktrianach. Podziękowania dla świetnej przewodniczki pani Kasi oraz mongolskiego przewodnika - ciekawe informacje, duża wiedza historyczna. Program zrealizowany w całości. Praktyczne wskazówki : dość sporo jazdy vanami, po stepach i nierównych podłożach, uwaga jeśli ktoś ma chorobę lokomocyjną. Kierowcy mongolscy niesamowicie wprawieni w takiej jeździe, robi to wrażenie, bardzo mili, zawsze w vanie była woda, pomagają przy bagażach. Noclegi w jurtach - są łóżka z kołdrami, ogrzewanie kozą lub piecykiem elektrycznym, gniazdka, łazienki w osobnych pomieszczeniach o dobrym standardzie. Jedzenie - głównie mięso, w niektórych miejscach dodatkowo makaron, warzywa czy ziemniaki (nie zawsze), śniadania raczej o niewielkim wyborze - warto wziąć ze sobą trochę zapasów ( ewentualnie też jedzenie liofilizowane) jeśli ktoś nie jest miłośnikiem mięsnej diety. Walutę można wymienić na lotnisku - uwaga na dolary, aby były w miarę "nowe" - niektóre osoby miały problem aby wymienić dolary ze starszych lat. W wielu miejscach można było płacić kartą, nawet poza Ułan-Bator (głównie pamiątki, ale jest dużo sklepów z szerokim asortymentem, gdzie również przyjmują karty). W okresie koniec maja/początek czerwca - przelotne deszcze, wieczory dość chłodne, warto wziąć coś cieplejszego, wygodne obuwie - warto sprawdzić pogodę przed wyjazdem, bo warunki dynamicznie się zmieniają. My miałyśmy małe śpiwory - dwa razy się przydały, gdy koza w nocy przestała ogrzewać jurtę i temperatura spadła do niskich wartości. Z zasięgiem nie było praktycznie żadnego problemu. Na lotnisku punkt pocztowy - można kupić znaczki i wysłać kartki.