Ameryka od środka

Bajeczna przyroda i klapa organizacyjna

Wycieczka była dla nas źródłem wielu wspaniałych przeżyć. Niezwykła przyroda i wspaniałe krajobrazy. Bardzo fajne wycieczki do wioski indiańskiej i nad kanał panamski. Nieco gorszy spacer po "starówce" Panama City, bo wśród smrodzących, zdezelowanych samochodów. Zupełnie inaczej i lepiej sprawa się miała w Quito. Ciekawa wyprawa na Cotopaxi (ale o szczegółach za chwilę). No i bajeczne Galapagos. To trzeba zobaczyć. Hotele przyzwoite (z jednym wyjątkiem), posiłki bardzo dobre, czasem wręcz wykwintne. Jedyna uwaga to to, że nie mogliśmy się doprosić by dostać potrawy choćby proste, ale regionalne. A teraz o tym, co nie wyszło. Wraz z umową otrzymaliśmy program imprezy, na którym jest uwaga, że jest on wiążący dla stron, a tym czasem. Dzień 1: Przylot do Panamy, transfer do hotelu. Po zakwaterowaniu czas wolny na wypoczynek i plażowanie. Obiadokolacja i nocleg. A w rzeczywistości przylot do Panamy jest około północy, przyjazd do hotelu ok. godz. 2 w nocy, nie ma mowy o żadnym posiłku o tej porze, a tym bardziej o czasie wolnym i plażowaniu. W Panama City nie ma plaży. Czyli to, co jest napisane w programie to kłamstwo. Za brak posiłku nie otrzymaliśmy żadnej rekompensaty. Dzień 4: Po śniadaniu transfer na lotnisko i przelot do Quito. Tym czasem zbiórkę przed wyjazdem na lotnisko pani pilotka ogłosiła na godz. 14. Pokoje mieliśmy opuścić do godz. 12, ale po interwencji pozwolono nam w nich zostać do 13:30. Wylot z Panamy o 16:45 lotem przez Bogotę. Tam wyjście z samolotu, przejście przez cały budynek lotniska, kontrola bezpieczeństwa, powrót do tego samego samolotu, na te same miejsca. Przejście tam i z powrotem, to ok. 1 km! w każdą stronę. Przylot do Quito i przyjazd do hotelu ok. godz. 22:45. Znów brak posiłku i brak rekompensaty za niego. Zmarnowany dzień na przelot i to jeszcze z przesiadką. (W tym czasie były dostępne możliwości przelotu bezpośredniego – sprawdzone w internecie.) Dzień 5: Jesteśmy w Quito 2600 m n.p.m. od dwunastu godzin i jedziemy (bez aklimatyzacji) na wycieczkę na wulkan Cotopaxi. Autobus wywozi nas na wysokość 4500 m n.p.m. i propozycja wejścia na 4900. Całkowita ignorancja pilotki i miejscowego przewodnika odnośnie choroby wysokościowej. Jedyne antidotum, to herbatka z koki i częste picie wody. Wszyscy zrezygnowaliśmy z podejścia. Dzień 6, 7 i 8: Przelot i pobyt na Galapagos. Przelot znów z międzylądowaniem w Guayaquil. Tym razem nie musieliśmy opuszczać samolotu. Hotel Tortuga Bay, w którym nas zakwaterowano jest jeszcze w trakcie budowy i nie był przygotowany na przyjęcie gości. Brak podstawowego wyposażenia w pokojach (oświetlenie, sprzęt elektryczny, ręczniki). Fatalne jedzenie. Brak sejfu, by w trakcie naszych podróży między wyspami zostawić tam nasze „drogocenności”. Basen, w którym pływały owady i części roślin. Niesprzątany. Niezabezpieczony - otwarty właz do maszynowni pomp basenowych o rozmiarach 1,5x1,5 m. Stopień drabinki basenowej urwał się pod ciężarem jednej z uczestniczek, która była raczej szczupła. Po naszym buncie pani pilotka sprowadziła na miejsce koordynatorkę, która doprowadziła do jako takiej poprawy sytuacji i następnego dnia rano przywiozła sejf. Na dachu nad naszym pokojem całą noc pracował hydrofor. Dość powiedzieć, że w hotelu oprócz naszej szóstki zamieszkiwały jedynie dwie Kolumbijki. Dodatkowo hotel jest położony w lesie, 7 km od miasta Puerto Ayora i plaży. Dzień 9: Przelot do Quito znów via Guayaquil. W trakcie transferu z lotniska do hotelu wyprosiliśmy u pilotki, aby kierowca podwiózł czwórkę z nas na targ. Do hotelu wróciliśmy taksówką. Program nie przewidywał wizyty na targu. Dzień 11: Wylot z Quito do Panamy przez Bogotę. A jakże. Godz. 7:15 wyjazd z hotelu, bo mogą być korki na drogach. Lot o 10:55 odwołany. Wylot do Bogoty o 14:15. Przylot 16:00. Samolot z Bogoty do Panamy godz. 22:35. Po północy nareszcie jesteśmy w Panamie. Do hotelu docieramy ok. godz. 2 w nocy. Oczywiście o kolejnej obiadokolacji musieliśmy zapomnieć. Poprosiliśmy jedynie o colę. Dostaliśmy. Kolejny dzień wyrwany z życiorysu. Dzień 12: Z uwagi na dzień wczorajszy byliśmy wykończeni. Nikt, nawet pani pilotka, nie zdecydował się by w czasie tego „dnia wolnego” pojechać taksówkami i dalej promem na jedną z wysp, gdzie była plaża. A dzień był krótki, bo o godz. 2:30 w nocy opuszczaliśmy hotel by pojechać na lotnisko. Teraz parę słów o pani pilotce. Pani Diana to raczej tłumaczka niż pilot wycieczki. Po raz pierwszy była w odwiedzanych przez nas krajach. Nie wiem, jak kiedy indziej, ale tym razem była z nami na wczasach. O miejscach, w których byliśmy wiedzę czerpała na bieżąco z internetu. Nie posiadała żadnej wiedzy o sprawach bieżących w Panamie i Ekwadorze. Nie była w stanie opowiedzieć o miejscach i ciekawostkach, które mijaliśmy w czasie przejazdów autobusem. Cały czas zajęta była przeszukiwaniem internetu lub rozmową z przewodnikami i pozyskiwaniem swej wiedzy z tych źródeł. Nie była zdolna podjąć jakiejkolwiek samodzielnej decyzji. Wszystkie nasze uwagi konsultowała z koordynatorem, kontrahentem lub koleżankami pilotkami innych imprez. Najczęściej padała odpowiedź, że niczego już nie można zmienić. Nie wiem dlaczego Biuro zdecydowało się na tę panią skoro wiadomo, że na wycieczce objazdowej dużo wiedzący, bystry i sprawny pilot, to gwarancja powodzenia takiej imprezy. I w ten sposób po wycieczce, która miała być niesamowitym przeżyciem (i w znakomitej części była) pozostał pewien niedosyt i niesmak.