Opinie o Orientalna Mozaika: Indie i Uzbekistan

Debiut programu Orientalna Mozaika

Dziewiczy wariant objazdu po dwóch krajach. Pomysł, żeby połączyć północne Indie z Uzbekistanem w taki właśnie sposób, był bardzo trafiony. Program był co prawda bardzo napięty i męczący, ale to zrozumiałe, jeśli chce się upchnąć tyle atrakcji w krótkim czasie. Pora roku też nie do końca komfortowa, natomiast tu każdy wiedział na co się pisze. Standard hoteli z jednym wyjątkiem w New Delhi (Meridian) raczej bez zastrzeżeń . Wyżywienie hotelowe w Indiach bardzo skromne i monotonne. Chociaż osobiście lubimy hinduską kuchnię, to jednak nawet nam trochę dawało to w kość. Serwowane kolacje (oraz bufety śniadaniowe) w Uzbekistanie były o wiele lepsze i podane bardzo estetycznie, poczatkowo wręcz imponujące, potem z tendencją spadkową. Z plusów: wyjazdy nie były wcześnie rano, a można było naprawdę dużo zobaczyć. Program został zrealizowany z naddatkiem. Sprawny serwis bagażowy. Komfortowa obsługa podczas przelotów. Duży bagaż (23 kg+8 kg) na wszystkich odcinkach lotniczych. Ogólnie dużo plusów...i sporo do dopracowania. 1. Zwiedzanie Delhi tuż po przylocie, bez spania, od rana do wieczora w huku i upale to pomyłka. Na szczęście była chwila na prysznic i śniadanie. 2. Podczas realizacji programu uciążliwy był brak możliwości zjedzenia posiłku w ciągu dnia. Można zasuwać 10 godzin, ale przerwa na kawę albo na zjedzenie czegokolwiek lokalnego to chyba podstawa. W tym przypadku jeśli ktoś miał swoje kabanosy albo batony proteinowe w plecaku, to jakoś przeżył, ale czy o to nam chodzi?... jeżeli od tej reguły zdarzał się wyjątek (2 razy?) to pani pilotka zapominała o tym uprzedzić, więc napchani kupioną w pośpiechu suchą bułą już nie mogliśmy skorzystać z oferty "zaprzyjaźnionej" knajpy z cenami 3-krotnie zawyżonymi względem realiów. Korzystniej byłoby zamiast kolacji (której pora w sumie też nigdy nie była ostatecznie podana i potrafiła się przesuwać godzinami) serwować grupie lunche, a wieczorem dawać czas wolny, żeby każdy sobie zorganizował do zjedzenie co chce i gdzie chce. Może wtedy udałoby się spróbować narodowej potrawy uzbeckiej - pilawu - o której było kilka razy wspominane podczas przejazdów, a ostatecznie grupa nie miała okazji jej zjeść. A szkoda, bo próbowanie nowych smaków jest integralnym elementem poznawania kultury danego kraju. Tutaj nie było to takie oczywiste. 3. Absurdalne decyzje pilota i przewodnika żeby podczas ulewy monsunowej obowiązkowo wychodzić z autokaru na zwiedzanie, chociaż wiązało się to z brodzeniem do połowy łydki w hinduskim rynsztoku. Było to nie tylko nieprzyjemne, ale zwyczajnie niebezpieczne dla zdrowia. A wystarczyłoby zaczekać w autokarze 20 minut, aż deszcz przejdzie, i woda spłynie z ulicy, co oczywiście nastąpiło. Albo odwrócić kolejność zwiedzania i nie siedzieć wcześniej w pobliskim emporium dywanów, wtedy kiedy świeciło słońce. Wiadomo, że program musi być zrealizowany, ale nie zapominajmy kto jest fundatorem imprezy i płaci za to, żeby być zadowolonym. 4. Autokary mało komfortowe i ciasne. Na szczęście grupa nie była liczna, więc można było się trochę rozdysponować w pojedynczych konfiguracjach. Przy pełnym obłożeniu można się otrzeć o szaleństwo na uzbeckich wertepach. 5. System audio guide nie działał. Dla całej grupy były aż dwa egzemplarze awaryjne. W sumie też nie wiadomo czy sprawne. 6. Brak zakwaterowania w hotelu przed wylotem z Taszkentu. Zamiast tego po porannym przylocie z Buchary organizowano nam pseudo atrakcje byleby tylko wypchać cały dzień. Tłumaczenie, że lepiej zasuwać po mieście niż siedzieć na lotnisku to trochę wybór między Scyllą a Charybdą. Zdecydowanie lepiej byłoby zwiedzić to, co rzeczywiście było w miarę ciekawe, a potem na spokojnie udać się do hotelu, odpocząć, wziąć prysznic i przepakować rzeczy po zakupach na bazarze. Tym bardziej, że w opisie oferty wycieczki była informacja o 11 rozpoczętych dobach hotelowych, a było ich tylko 10, łącznie z tymi, których były ledwie skrawki. Przypadek?... Pilotka Anastazja, młoda i ładna 😉. Pozostawiła jednak mieszane uczucia. Skoncentrowana bardziej na sobie niż na grupie. Dało się wyczuć, że za Indiami raczej nie przepada. Niby się stara i dużo mówi, ale to zaskakujące, że o interesujących rzeczach można opowiadać tak...nieciekawie. Klepanie rodem z podręcznika przynajmniej ułatwiało zasypianie 🙂 Dużo o historii, mało o kulturze i architekturze, a ciekawostek jak na lekarstwo. Dystans względem grupy nie był problemem, ale brak komunikatywności już tak. Podczas zwiedzania trzeba było galopować, żeby cokolwiek usłyszeć albo się nie zgubić. Przy meldowaniu w hotelu zazwyczaj tylko szczęśliwcy, którzy dopadli recepcji jako pierwsi mogli usłyszeć kluczowe informacje. Reszta "miała się kogoś dopytać". A wydawałoby się, że zadaniem pilota jest nie poirytowanie, tylko dokładne informowanie wszystkich o wszystkim. Z powtórzeniami włącznie, jeśli jest taka potrzeba. Ogólna ocena 7/10 + Fajna koncepcja całości. Uzbeckie zabytki przepiękne. Fakultet w medresie - super! - powyżej opisane.