Opinie o Jawa i Bali - W krainie batiku




Zweryfikowane treści - Opinie pochodzą od Klientów, którzy odwiedzili dany hotel lub uczestniczyli w wycieczce objazdowej.
Dowiedz się, co sądzą inni
Nowość AIZastanawiasz się, czy ta wycieczka to dobry wybór? Wpisz pytanie, a dostaniesz podsumowanie wszystkich opinii naszych gości.
6.0/6
Czy ta opinia była pomocna?
„W krainie batiku”. Podróż, która smakuje, zachwyca i zaskakuje
MARCIN Katowice 19.08.2026 | Termin pobytu: lipiec 2026 | Tagi: 46-55 lat, z rodziną„Jawa i Bali – W krainie batiku” to jedna z tych wycieczek, po których człowiek wraca do domu, rozpakowuje walizkę, patrzy na setki zdjęć i zaczyna się zastanawiać, czy przypadkiem nie należało zostać tam jeszcze trochę dłużej. Jawa okazała się fascynującą mieszanką wszystkiego, czego można oczekiwać od prawdziwej podróży: monumentalnych świątyń, wulkanów, pól ryżowych, gwaru miast, egzotycznych smaków, niezwykłych krajobrazów i codziennego życia mieszkańców. A kiedy do tak dobrego programu dodaje się jeszcze świetną pilotkę, fantastyczną lokalną opiekę i doskonale działającą ekipę transportową, otrzymujemy wyjazd, który naprawdę trudno zapomnieć. Jednym z najlepszych rozwiązań całego programu jest pokonanie części Jawy pociągiem. Ogromne brawa za ten pomysł! Za oknami przesuwają się góry, pola ryżowe, małe miejscowości, plantacje i obrazy zwyczajnego życia mieszkańców. To właśnie wtedy ma się poczucie, że nie ogląda się Jawy tylko przez szybę turystycznego autokaru, ale naprawdę się przez nią podróżuje. Dodatkową atrakcją są dworce. Można na nich wypatrzyć lokalne jawajskie przekąski, dania i owoce, czasem podejmując kulinarną decyzję metodą: „Nie wiem, co to jest, ale wygląda ciekawie – biorę!”. I właśnie takie eksperymenty podczas podróży smakują najlepiej. Do tego otrzymaliśmy fenomenalne zestawy lunchowe, smaczne, konkretne i bardzo dobrze przygotowane. Można więc było podziwiać widoki, próbować lokalnych przysmaków i dojść do wniosku, że podróż koleją na Jawie jest zdecydowanie czymś więcej niż zwykłym transferem z punktu A do punktu B. A potem przychodzi czas na Borobudur. Są miejsca, które ogląda się wcześniej na zdjęciach i wydaje się, że wiadomo już, czego się spodziewać. A później człowiek staje przed nimi i okazuje się, że… nie wiedział nic. Borobudur robi ogromne wrażenie. Monumentalna buddyjska świątynia, kamienne tarasy, stupy, płaskorzeźby i niezwykła harmonia całego założenia sprawiają, że człowiek automatycznie zwalnia. Im wyżej się wchodzi, tym bardziej codzienny świat gdzieś zostaje w dole. Borobudur to nie jest zabytek, który tylko się ogląda. Borobudur się przeżywa. Można wcześniej przeczytać dziesięć przewodników, obejrzeć setki zdjęć i wiele filmów, ale dopiero stojąc pośród stup człowiek wypowiada klasyczne podróżnicze zdanie: „No dobrze… zdjęcia jednak tego nie oddają”. A kiedy wydaje się, że po Borobudur trudno będzie zrobić na człowieku równie wielkie wrażenie, pojawia się Prambanan. I tu klimat zmienia się całkowicie. Borobudur zachwyca harmonią i spokojem, natomiast Prambanan imponuje strzelistością, rozmachem i niemal filmową scenografią. Potężne hinduistyczne świątynie wznoszą się ku niebu w taki sposób, że człowiek natychmiast zaczyna fotografować. Po czym robi jeszcze jedno zdjęcie. I jeszcze jedno. I kolejne. W pewnym momencie pojawia się nawet postanowienie: „To już naprawdę ostatnie zdjęcie”. Oczywiście jest to postanowienie całkowicie bezwartościowe. Pięć minut później powstaje następnych dziesięć. Połączenie buddyjskiego Borobudur i hinduistycznego Prambanan w jednym programie kapitalnie pokazuje niezwykłe bogactwo kulturowe Jawy. To dwa różne światy i dwa absolutnie obowiązkowe punkty tej podróży. Ogromną część sukcesu tej wycieczki stanowiła osoba, która potrafiła wszystkie odwiedzane miejsca opowiedzieć, połączyć w fascynującą całość i sprawić, że przestawały być jedynie kolejnymi punktami programu – pani Anna. Pani Anna to pilotka przez naprawdę wielkie P. Profesjonalna, znakomicie zorganizowana, uważna na potrzeby grupy i imponująca ogromem wiedzy. I nie jest to kurtuazyjne stwierdzenie. Jej wiedza dotycząca Indonezji, Jawy, historii, religii, kultury i lokalnych obyczajów była naprawdę na poziomie akademickim. Sposób, w jaki potrafiła tłumaczyć związki między hinduizmem, buddyzmem i islamem, opowiadać o historii dawnych królestw, architekturze świątyń czy współczesnym społeczeństwie Indonezji, powodował, że momentami można było poczuć się jak na znakomitym wykładzie uniwersyteckim. Z jedną zasadniczą różnicą. Zamiast siedzieć w auli, przed oczami mieliśmy Borobudur, Prambanan, wulkany i krajobrazy Jawy. Trudno sobie wyobrazić lepszą salę wykładową. Co najważniejsze, pani Anna potrafiła przekazywać tę ogromną wiedzę lekko, ciekawie, z anegdotą i świetnym poczuciem humoru. Nie było encyklopedycznego recytowania dat. Były historie, konteksty i ciekawostki, dzięki którym człowiek naprawdę zaczynał rozumieć kraj, po którym podróżował. Świetny duet tworzyła z panią Anną jej jawajska pomocniczka Wina. Serdeczna, pogodna, uśmiechnięta, pomocna i doskonale odnajdująca się w lokalnych realiach. Pani Anna dawała nam szeroki kontekst historyczny i kulturowy, a Wina była naszym bezpośrednim łącznikiem z codziennym życiem Jawy. Razem tworzyły bardzo profesjonalny, a jednocześnie niezwykle sympatyczny zespół. Czuliśmy się zaopiekowani, ale nigdy „prowadzeni za rączkę”. Wszystko działało sprawnie i naturalnie, a przy intensywnym objeździe takie poczucie bezpieczeństwa i dobrej organizacji jest bezcenne. Osobny rozdział należy się naszemu autokarowi i jego załodze. Autokar był nowy, komfortowy i klimatyzowany, co w jawajskim klimacie przestaje być luksusem mniej więcej po pierwszych pięciu minutach i staje się jednym z najważniejszych osiągnięć współczesnej cywilizacji. Po intensywnym zwiedzaniu można było wygodnie usiąść, złapać oddech i przygotować się na kolejny punkt programu. Za kierownicą mieliśmy sprawnego, pewnego kierowcę, który radził sobie z lokalnym ruchem z godnym podziwu spokojem. Patrząc czasami na to, co działo się na drodze, człowiek dochodził do wniosku, że jawajscy kierowcy muszą posiadać jakiś dodatkowy zmysł, którego Europejczykom natura zwyczajnie poskąpiła. A obok kierowcy znajdował się człowiek-instytucja. „Pan Rąsia”, jak z humorem nazwała go pani Anna. I ta nazwa została. „Pan Rąsia” był zawsze tam, gdzie należało. Pomocny, sprawny i gotowy do działania. Trudno byłoby wymyślić lepsze określenie. Cała ekipa autokaru działała naprawdę świetnie. Przy wycieczce objazdowej, kiedy często zmienia się miejsca i codziennie dzieje się coś nowego, taka sprawność organizacyjna jest bezcenna. I wreszcie Bromo. Pobudka następuje o porze, o której większość rozsądnych ludzi nawet nie sprawdza jeszcze, która jest godzina. Ciepłe ubrania, jeepy, ciemność i ruszamy. W pierwszej chwili człowiek może się zastanawiać: „Czy ja naprawdę dobrowolnie zapłaciłem za to, żeby wstać w środku nocy?”. Ale później nad jawajskimi wulkanami zaczyna pojawiać się pierwsze światło. I wszystkie pretensje natychmiast znikają. Wschód słońca z widokiem na Bromo jest jednym z tych obrazów, dla których warto przelecieć pół świata. Potem Morze Piasku, jeepy, niezwykły krajobraz i sam wulkan, sceneria tak nieprawdopodobna, że chwilami człowiek ma wrażenie, jakby znalazł się na innej planecie. A kiedy emocje po Bromo zaczęły już powoli opadać i ruszyliśmy w dalszą drogę w stronę lotniska, czekała na nas jeszcze jedna bardzo sympatyczna niespodzianka. To właśnie wtedy już podczas podróży na lotnisko, otrzymaliśmy pakiety przygotowane przez małą, lokalną piekarnię. I był to strzał w dziesiątkę. Po nocnej pobudce, jeepach, wschodzie słońca i całej wyprawie człowiek osiąga taki etap, w którym nawet najbardziej wytrawny podróżnik zaczyna myśleć mniej o geologii wulkanów, a bardziej o tym, co kryje się w niepozornym kartonowym pudełku. Trochę jak w „Forreście Gumpie” nigdy do końca nie wiadomo, co się trafi. A u nas trafiło się bardzo dobrze: były mięciutkie bułeczki z budyniem dla tych, którzy po Bromo potrzebowali odrobiny słodyczy, i pieczywko z chili dla tych, którzy uznali, że po spotkaniu z wulkanem wypada jeszcze trochę podnieść temperaturę. Jedni zaczynali więc dzień łagodnie i deserowo, inni od razu przechodzili do wersji z charakterem. Kartonowe pudełko okazało się małą kulinarną loterią tyle że tutaj, na szczęście, każdy los był wygrany. Po kilku godzinach nocnej wyprawy smakowało to wszystko tak dobrze, że nawet Bromo musiało na chwilę ustąpić miejsca ważniejszemu pytaniu: „A co ty masz w swoim pudełku?” Było w tym coś bardzo sympatycznego i autentycznego zamiast anonimowego, masowego zestawu dostaliśmy coś lokalnego, świeżego i przygotowanego z pomysłem. Idealne zakończenie jawajskiej przygody i bardzo miły akcent w drodze na lotnisko. Po intensywnej Jawie, pobudkach przed świtem, świątyniach, wulkanach, przejazdach, pociągach i tysiącach kroków przychodzi wreszcie moment, w którym organizm wysyła bardzo wyraźny komunikat: „Dziękuję za historię, kulturę i aktywne zwiedzanie. Teraz poproszę leżak.” I właśnie wtedy pojawia się Bali. Tutaj tempo cudownie zwalnia. Nagle zamiast zastanawiać się, o której rusza autokar, człowiek staje przed zdecydowanie poważniejszymi dylematami: spa przed plażą czy plaża przed spa? Basen przed masażem czy masaż przed basenem? A może po prostu nic nie robić i zobaczyć, dokąd nas to zaprowadzi? Jak się okazuje, są to problemy, z którymi można nauczyć się żyć wyjątkowo szybko. Po aktywnej części wycieczki pobyt na Bali jest idealnym czasem na regenerację: spa, masaże, plaża, basen, ciepło i cudowne nicnierobienie. Podróżnik-odkrywca w zaskakującym tempie przeistacza się w specjalistę od pozycji horyzontalnej. Najpierw ambitnie planuje: „Poleżę tylko pół godziny”. Dwie godziny później nadal leży i prowadzi niezwykle istotne badania naukowe nad ruchem palm na wietrze i temperaturą napoju przy basenie. Oczywiście wszystko dla dobra nauki. Bali jest dzięki temu idealnym finałem całej wyprawy. Jawa mówi: „Patrz, poznawaj, zwiedzaj, przeżywaj!”, a Bali odpowiada: „Dobrze, już wystarczy. Teraz odpoczywaj”. I naprawdę trudno z Bali dyskutować. Masaż zaczyna być traktowany niemal jak zabieg rehabilitacyjny, plaża jak obowiązkowy punkt programu, a spokojny dzień przy basenie jak zasłużona nagroda za wszystkie pobudki o nieludzkich porach.




6.0/6
Czy ta opinia była pomocna?
jawa i bali
Jolanta, CZĘSTOCHOWA 02.11.2018 | Termin pobytu: wrzesień 2018 | Tagi: 46-55 lat, w parzebylo super i polecam
6.0/6
Czy ta opinia była pomocna?
Selamat datang di Indonesia!
Piotrek 24.09.2016 | Termin pobytu: październik 2016 | Tagi: do 25 lat, z rodzinąJawa i Bali - w krainie batiku była moją pierwszą wycieczką objazdową w zyciu. Trochę obawiałem się przed wyjazdem, że będzie ciężko i męcząco, jednak jak się później okazało - zupełnie niepotrzebnie. Wycieczka zorganizowana była perfekcyjnie. Dzięki wspaniałemu pilotowi (p. Karol Szatkowski) można było spokojnie chłonąć każdy kawałek Indonezji nie martwiąc się o nic. W autokarze pan Karol raczył nas niesamowicie ciekawymi opowieściami o miejsach, które odwiedzaliśmy, o kulturze, o codziennym życiu Indonezyjczyków - jednym słowem o wszystkim. Opowieści okraszone były żartami i dobrym humorem, dzięki czemu nie miało się wrażenia przebywania na nudnej lekcji i z uwagą chłonąłem każde słowo. Wiedza posiadana przez pana Karola jest niebywale obszerna. Przelot dreamliner'em, choć długi, był przyjemny. W samolocie każdy miał swój ekran, na którym można było obejrzeć filmy, posłuchać audiobook'ów, zagrać w gry i naładować telefon. Transport na miejscu odbywał się klimatyzowanym autokarem a miejscowi przewodnicy z firmy Panorama robili wszystko, żeby przejazdy były jak najbardziej komfortowe (pomoc przy wychodzeniu z autokaru, rozdawanie wody). Organizacja przelotów wewnętrznych również stała na najwyższym poziomie. Nie należy się również w żadnym wypadku obawiać podróżowania pociągiem. Jest bardzo dużo miejsca na nogi, fotele można przestawić do pozycji leżącej, są gniazdka, w których można spokojnie naładować telefon. Mieliśmy przyjemność pojechać pociągiem dwa razy (na trasie przejazdu zdarzył się wypadek i droga była nieprzejezdna). Za każdym razem w połowie wagonu psuła się klimatyzacja, jednak przewodnicy bardzo szybko i sprawnie organizowali nam przesiadki do innych wagonów. Pewną niedogodnością (nie nazwałbym tego wadą ani problemem) było wczesne wstawanie na objeździe (między 5 a 6 rano). Jednak dzięki takiemu rozwiązaniu mogliśmy spokojnie obejrzeć wszystkie miejsca, zgodnie z programem, a wieczorem mieliśmy czas aby zwiedzić miasta na własną rękę. Szczerze polecam spacery po indonezyjskich miastach, zwłaszcza gdy trzeba się pieszo przedostać na drugą stronę ulicy - wrażenie nie do opisania, to trzeba przeżyć samemu! Oko cieszy również mnogość ulicznych straganów z zawsze szczęśliwymi sprzedawcami. O wyżywienie nie trzeba się martwić (oczywiście jeżeli nie ma się nic do kuchni azjatyckiej). Na śniadaniach można było znaleźć jeszcze coś europejskiego (jajka, jogurty, mleko, płatki, owoce, croissant'y), jednak zdecydowana większość to dania bardziej obiadowe (smażone mięso, smażony ryż/makaron z dodatkami, zupy). Wszędzie posiłki były bardzo smaczne, niezależnie czy były to śniadania i lunche w hotelach, czy breakfast-box (na Bromo) lub lunch-box (w pociągu). Na objeździe lunch był w postaci bufetu (poza pociągiem, gdzie dostaliśmy pudełka z jedzeniem - ciepłe posiłki, dostarczone do pociągu na jednym z dworców w czasie postoju). Jeżeli chodzi o same wycieczki, to ciężko powiedzieć, które były najlepsze, ponieważ wszystkie miejsca bardzo mi się pdobały. Na pewno na największą uwagę zasługuje świątynia Borobudur i wulkan Bromo. Na wulkan rzeczywiście trzeba zabrać ciepłe ubrania, jednak jak się o nich zapomni, to zawsze można przed wyjazdem na sam wulkan zakupić od miejscowych kurtki, czapki, itd. Warte uwagi są również wycieczki fakultatywne na Bali - po prostu efekt wow. Zwłaszcza, że Jawa a Bali, to całkiem inny świat. Bali, a zwłaszcza Kuta, to miejsce typowo turystyczne - wielka ilość barów, restauracji, miejsc do zabawy - miasto tętni życiem. Jawa natomiast jest bardzej egzotyczna, nie ma na niej takiej ilości turystów, jak na Bali. Na Jawie byliśmy dla miejscowych dzieci wielką atrakcją (zwłaszcza moja dziewczyna - blondynka). Dżakartę zwiedzaliśmy akurat w dzień harcerza i wszystkie dzieci prosiły nas o wspólne zdjęcie. Warto się zgodzić, bo radość, która potem malowała się na ich twarzach była niesamowita. Nie mogę też powiedzieć złego słowa na temat zakwaterowania na objeździe. Hotele były bardzo nowoczesne i zadbane, o wysokim standardzie (zwłaszcza Santika w Dżakarcie, gdzie mieliśmy widok na całe miasto z perspektywy 19. piętra). Najsłabszy hotel był w Malang, przed wyjazdem na Bromo. Najsłabszy, ale nie tragiczny, taki typowy hotel trzygwiazdkowy. Z resztą tam i tak spędziliśmy bardzo mało czasu - przyjechaliśmy koło 16-17, wyjechaliśmy o 1 w nocy na Bromo a po powrocie mieliśmy około 2 godziny na zwolnienie pokoju. Jeżeli chodzi o hotel w trakcie pobytu na Bali, wybraliśmy Kuta Paradiso i nie ma na co narzekać. Jednak przed wyborem hotelu warto spędzić trochę czasu na poszukanie opinii na internecie (np. tripadvisor). Cała wycieczka bardzo mi się podobała. Indonezja jest niesamowitym, bardzo różnorodnym krajem, który warto odwiedzić. Jak dla mnie wycieczka ta nie miała wad. Nawet miejsca, które uważałem za programowe "zapchaj-dziury" (pracownie srebra, batiku i lalek do teatru cieni) okazały się bardzo interesujące. Każdy znajdzie tam coś dla siebie, bez względu na wiek czy zainteresowania.




6.0/6
Czy ta opinia była pomocna?
"Inny" świat
Andrzej, 03.11.2022 | Termin pobytu: październik 2022 | Tagi: powyżej 65 lat, w parzeWycieczka dobrze zorganizowana, transport, posiłki wszystko sprawnie i na czas. Uważamy , że bardzo dobrym pomysłem było wprowadzenie lunchów zamiast kolacji. Wieczorami było dzięki temu więcej czasu. Sprawniej i szybciej przebiegało spożycie lunchu. W wycieczkach w których jest tylko przerwa na lunch trwa to dużo dłużej. Tutaj lunch czekał na nas ,był w formie bufetu więc każdy wybierał co mu pasowało. Do hoteli nie mamy zastrzeżeń. Posiłki z jednym wyjątkiem -bardzo dobre. Program ciekawy. Brakowało czasu na Bali-zdecydowanie powinno być o dwa dni więcej. Natomiast pobyt w Dżakarcie spokojnie można skrócić o jeden cały dzień. Pilotka Pani Małgosia to pod każdym względem doskonały pilot. Dużo przekazanych wiadomości, doskonała organizacja, zawsze pomocna i życzliwa.Naszemu indonezyjskiemu przewodnikowi Cha Cha również należą się słowa uznania.
5.5/6
Czy ta opinia była pomocna?
Poślubna podróż marzeń
Paweł 30.09.2016 | Tagi: do 25 lat, w parzeWycieczka Jawa Bali - W krainie batiku to idealne połączenie dla kogoś kto chce zobaczyć na prawdę dużo jak również odpocząć w przepięknej części świata. Wybraliśmy ją na naszą podróż poślubną i ten wybór okazał się strzałem w dziesiątkę! Zauroczyła Nas różnorodność kulturowa indonezji- Jawa i Bali to dwie zupełnie różne wyspy. Niesamowite było poznać prawdziwe życie Dżakarty, zagrać na angklungu, stanąć nad kraterem mruczącego wulkanu, poznać epizody Ramayany, podziwiać kunszt indonezyjskiego rękodzieła i w końcu wygrzewać się na Balijskiej plaży!




5.5/6
Czy ta opinia była pomocna?
Jawa i Bali
Adam, KWIDZYN 30.08.2018 | Termin pobytu: sierpień 2018 | Tagi: 46-55 lat, z rodzinąWycieczka bardzo ciekawa, ale od momentu opuszczenia Dżakarty. Bardzo ciekawe świątynie Borobudur i Prambanan, absotutnie ekscytujący wschód słońca nad wulkanem Bromo (najlepszy punkt programu).




5.5/6
Czy ta opinia była pomocna?
W krainie wulkanów bardziej by pasowało :)
Paweł, Tomaszów Mazowiecki 11.08.2026 | Termin pobytu: lipiec 2026 | Tagi: 46-55 lat, w parzeTak jak w tytule wycieczki objazd był na Jawie, a wypoczynek na Bali. Co do Jawy ... jest po azjatycku ,ale nie w sensie Tajlandii czy Wietnamu. Mieszkańcy nie są tam jeszcze tak bardzo przyzwyczajeni do turystów z Europy. Podchodzą bardziej z ciekawością i zainteresowaniem ,a nie żeby zarobić i pohandlować. Często zdarzało się, że w czasie przerwy na parkingu podchodzili i prosili o zrobienie sobie razem zdjęcia :). Co do merytoryki , wulkany robią wrażenie tak duże jak również ich "zapach" :). Wycieczka różnorodna,można było zobaczyć zarówno naturę ,dziką roślinność i zapierające widoki, ale również poznać kulturę, architekturę i zabytki. Uważam,że jedno z drugim było odpowiednio zrównoważone. Hotele całkiem przyzwoite,czyste, najczęściej w centrach miast gdzie można było wyjść na spacer,kolację. Duże poczucie bezpieczeństwa, zapewniała przewodniczka p.Ania i jej indonezyjska odpowiedniczka która towarzyszyła nam w czasie objazdu Jawy. Jeżeli chodzi o jedzenie to zarówno śniadania jak i lunchy typowo "azjatyckie". Nie spodziewajcie się deski serów i półmiska wędlin na śniadanie, albo schabowego na lunch :). Jedynym małym zastrzeżeniem był hotel pod wulkanem Bromo. Rano wyglądał przepięknie, pełno zieleni, położony w bajkowej okolicy, bardzo czysty, zadbany i jeden z lepszych w czasie objazdu...tylko brak ogrzewania dawał się we znaki...W pokoju byly dodatkowe koce,ale przy temperaturze okolo 10 stopni (w nocy i nad ranem), bylo po prostu zimno. Podsumowując dłuuugo się leci, ale warto zobaczyć zarówno piękną naturę jak i zabytkowe budowle.
5.5/6
Czy ta opinia była pomocna?
Jawa Bali
Piotr 02.12.2016 | Termin pobytu: grudzień 2016 | Tagi: 36-45 lat, w parzeBardzo kompetentna i zorganizowana przewodniczka Pani Anna Kot. Program nie był nazbyt intensywny. Tak jak inni sądzę, że pałac sułtana w Yogyakarcie wystarczyłby , kolejny strata czasu. Wizyta w wytwórni batiku - dla nas ciekawa, spotkanie z właścicielem P. Kabulem (wystawiał swoje obrazy na całym świecie) i targownie się o jego dzieło - miłe przeżycie zakończone sukcesem i wspólną fotką ;-) Podróż na Bromo - dojazd, hotel, temperatura, widoki - trzeba przeżyć samemu, każdy oceni to inaczej. Bardzo ciepłe ubranie koniecznie. Przejazdy czasem długie, ale taki urok objazdówki. Autobus czysty, pociąg - widoki super. Hotele na objeździe bardzo dobre (wyjatek Bromo, za to jest piekny ogród - brak lepszych obiektów w okolicy), zawsze w centrum.
5.5/6
Czy ta opinia była pomocna?
Dobra wycieczka
Jerzy, GDAŃSK 29.11.2016 | Tagi: 56-65 lat, w parzeGeneralnie wszystko OK. Wydaje się, że za długi pobyt w stolicy. Jerzy Bystrzyński
5.5/6
Czy ta opinia była pomocna?
Było pięknie-polecam wszystkim o umiarkowanej sprawności fizycznej
Toja 04.12.2016 | Termin pobytu: grudzień 2016 | Tagi: 56-65 lat, w parzePołączenie pobytu na Jawie i Bali daje możliwość poznania zróżnicowanej kultury Indonezji.Na Jawie niesamowite światynie :buddyjska i hinduistyczna,które robią wrażenie oraz bajkowo-księżycowy widok Bromo.Na Bali ponad 5 tysięcy świątyń i ludzie bardzo otwarci i przyjażni.Niestety na Jawie zwiedzane obiekty są dość odległe od siebie co skutkuje godzinami spędzonymi na przejazdach ale coś za coś.Program wycieczki zrealizowano sprawnie i w całości dzieki Paniom przewodniczkom-indonezyskiej i polskiej Pani Iwonie Rokosz,których pracę oceniam bardzo wysoko.Zgadzam sie z poprzednimi opiniami,że program na Jawie moze byc krótszy ale wszystkie punkty programu w/g mnie warte były zobaczenia.Polecam wykupienie dwóch wycieczek dodatkowych po Bali bo dopełnaja super wspomnienia z pobytu w Indonezji.



