Pogoda

Tunezja

Rekordową temperaturę w Tunezji odnotowano 7 lipca 1931 roku w oazie Kebili położonej w centralnej części kraju, gdzie termometr wskazał wówczas aż 55°C. Jest to druga najwyższa temperatura zmierzona kiedykolwiek na naszej planecie i jednocześnie absolutny rekord dla całej półkuli wschodniej. Natomiast, wszystkie popularne kurorty znajdują się na wybrzeżu, gdzie warunki są zdecydowanie łagodniejsze. Nawet w sierpniu, gdy powietrze rozgrzane jest do czerwoności, temperatury powyżej 40°C to niezwykła rzadkość – głównie dzięki bryzie morskiej, która skutecznie chłodzi wybrzeże. Mimo to, ochrona przeciwsłoneczna i regularne nawadnianie to absolutna konieczność!

Podobnie jak z maksymalnymi temperaturami, centrum kraju i górskie rejony Atlasu są głównie narażone na ekstremalnie niskie temperatury. Na wybrzeżu, temperatury poniżej 5°C to niezwykła rzadkość, nawet w środku zimy. W górach i centralnej części kraju, termometry mogą pokazywać wartości bliskie zeru, a na wyższych szczytach zdarzają się nawet opady śniegu. Najbardziej ekstremalne warunki panują na Saharze, gdzie amplituda dobowa temperatury potrafi zaskoczyć nawet doświadczonych podróżników. Przy dziennych wartościach sięgających 15-20°C nocą termometry potrafią spaść nawet do -5°C, dlatego na pustynne wyprawy zawsze warto zabrać ciepłą odzież.

Morze Śródziemne w Tunezji jest niezwykle komfortowe latem. Sierpień to najlepszy moment na całodzienne kąpiele morskie, gdy woda nagrzewa się do przyjemnych 26-28°. Tak komfortowe warunki utrzymują się przez cały szczyt sezonu letniego, od lipca do połowy października, gdy temperatura wody nie spada poniżej 24°C. Sezon kąpielowy w Tunezji trwa znacznie dłużej niż w Europie – oficjalnie rozpoczyna się w czerwcu przy temperaturze wody około 21°C i kończy w połowie października. Najbardziej wytrwali plażowicze wchodzą do morza już w maju, gdy woda ma 18-19°C, co dla wielu osób jest jeszcze zbyt chłodno na dłuższe pływanie. Djerba i południowe wybrzeże oferują najcieplejszą wodę ze względu na wpływy Zatoki Gabès.

Sirocco, nazywany przez Tunezyjczyków chehili, to gorący i bardzo suchy wiatr wiejący z głębi pustyni Sahara w kierunku wybrzeża śródziemnomorskiego. Jest to niezwykłe zjawisko, które pojawia się w każdej porze roku, najczęściej jednak towarzyszy wiosną i jesienią. Potrafi trwać od kilku godzin do nawet kilku dni. Podczas sirocco temperatura powietrza gwałtownie rośnie nawet o 15°C w ciągu kilku godzin, powietrze staje się wyjątkowo suche, a niebo przybiera charakterystyczny żółtawy lub pomarańczowy odcień od unoszącego się drobnego pustynnego pyłu. Hotele na tunezyjskim wybrzeżu są jednak doskonale przygotowane na to zjawisko – klimatyzacja skutecznie chroni przed upałem, a personel informuje gości o prognozowanym czasie trwania wiatru. Po ustąpieniu sirocco powietrze szybko wraca do normy, często przynosząc jeszcze przyjemniejszą pogodę.

Choć utożsamiamy pustynie z ekstremalnie wysokimi temperaturami, noc jednak pokazuje inne oblicze. Po zachodzi słońca, temperatury osiągają ekstremalnie niskie temperatury. Zjawisko to jest szczególnie wyraźne w okresie od listopada do marca. Przy dziennych 15-25°C nocą termometry regularnie spadają do 0°C lub nawet poniżej, a różnica temperatury w ciągu doby może sięgać 25°C. Dlatego na nocleg pod gwiazdami na pustyni bezwzględnie warto zabrać ciepłą odzież – polar, czapkę i grubsze skarpety, nawet jeśli w dzień chodziłeś w samej koszulce. W tradycyjnych berberyjskich obozowiskach goście otrzymują grube koce z wielbłądziej wełny, które doskonale chronią przed pustynnym chłodem.