Lew, żyrafa, słoń, hipopotam, gepard, nosorożec, struś, antylopa. Wszystkie te zwierzęta można spotkać w Masai Mara w Kenii. To jeden z najbardziej znanych rezerwatów na świecie. Organizowane są tutaj jedne z najpopularniejszych safari. Można udać się na nie samochodem, pieszo, a nawet balonem!
Prawdziwym skarbem i znakiem rozpoznawczym Parku Narodowego Masai Mara są tutejsze zwierzęta. Utarło się, że przyjeżdżając na safari trzeba zobaczyć tzw. „Wielką Piątkę”, czyli pięć gatunków dużych zwierząt – słonie, lwy, lamparty, nosorożce i bawoły. Organizatorzy każdej wyprawy w głąb parku stawiają sobie za punkt honoru, że uczestnicy odhaczą wszystkie pięć zwierząt. Dlatego samochody, którymi wożeni sa turyści, wyposażone są w CB radio, tak by kierowcy szybko i sprawnie mogli wymieniać się informacjami na temat miejsca aktualnego pobytu reprezentatntów jednego z pięciu wielkich gatunków. Ale „Wielka Piątka” to nie wszystko.
Na terenie rezerwatu występuje 2,5 miliona roślinożerców, których gęstość na kilometr kwadratowy wynosi 240 osobników! To tu żyje największa ilość zwierząt występujących na sawannie – kilkaset tysięcy gazeli i bawołów, kilkadziesiąt tysięcy impali, tysiące słoni i żyraf. Żyjąca tu żyrafa kenijska, zwana też żyrafą masajską, jest najwyższym na ziemi ssakiem lądowym. Występuje tu także zagrożony wyginięciem nosorożec czarny, a także guźce, impale i antylopy. Nad brzegami tutejszych rzek – Mara i Talak wylegują się zaś krokodyle i hipopotamy. Park Masai Mara może się poszczycić także największą w Kenii populacją lwów. Występują tu także otocjony wielkouche, a także najszybsze lądowe zwierzęta świata – gepardy. Prowadzone są tu też naukowe badania nad hienami, których ogromna populacja zamieszkuje Park Narodowy Masai Mara.
Do imponującej ilości ssaków dochodzi także ponad 500 gatunków ptaków! Największe wrażenie robią flamingi, które najłatwiej spotkać w ogromnych, bajkowo wyglądających stadach nad jeziorem Nakuru. W rezerwacie Masai Mara żyją także strusie, dzioborożce, sępy, żabiru, sekretarze, marabuty, a także przepiękne, kolorowe kraski liliowopierśne, które są narodowymi ptakami Kenii. Można zobaczyć tu także ibisy, które lubią malowniczo przysiadać sobie na grzbietach bawołów. W Masai Mara zimuje także wiele gatunków ptaków migrujących, w tym na przykład bocian biały.
Sama nazwa parku pochodzi od przepływającej tu rzeki Mara oraz od Masajów, zamieszkujących te tereny. Można ich spotkać na terenie rezerwatu, szczególnie w zachodniej jego części, podczas wypasu bydła. Masajowie pracują także jako przewodnicy, opowiadając przyjezdnym o parku, jego faunie, florze oraz o życiu tutejszej ludności. Pocztówkowy krajobraz Masai Mara to niekończący się ocean traw tutejszej sawanny, jednakże tutejsze środowisko jest zróżnicowane – oprócz trawiastych, łagodnych pagórków znajdziemy tu lasy akacjowe, a także bagna, nadrzeczne lasy i zarośla skrubu.
Masai Mara jest przedłużeniem znacznie większego tanzańskiego Parku Narodowego Serengeti. Oba parki tworzą razem ekosystem Mara-Serengeti, który był inspiracją dla filmu „Król Lew”. Park Masai Mara liczy 25 tysięcy kilometrów kwadratowych, a ścisły rezerwat 1510 kilometrów. Położony jest na średniej wysokości 1500 m.n.p.m., w najwyższych miejscach dochodząc nawet do 2200 m.n.p.m. Wschodnie obrzeża parku położonego na południowym zachodzie Kenii znajdują się 224 kilometry od stolicy, Nairobi. To właśnie ta, najbliższa stolicy, część Masai Mara jest odwiedzana najcześciej przez turystów. Na terenie parku znajdują się miejsca noclegowe i kampingi dla turystów. Z myślą o nich w okolicy Masai Mara oddano do użytku trzy lotniska: Mara Serena Airport, Musiara Airport i Keekorok Airport.
Najwięcej odwiedzających ściąga tu Wielka Migracja. Przypadające na lipiec i sierpień niezwykłe widowisko to 250 tysięcy zebr i nawet półtora miliona gnu przeprawiających się tu w poszukiwaniu pożywienia z równin Serengeti i pokonujących co roku rzekę Mara. W okresie tym wędrują także stada antylop i gazeli. Za przemieszczającymi się ogromnymi grupami roślinożerców podążają poszukujący ofiar drapieżnicy. W okolicach stad można zobaczyć lwy i hieny. Te ostatnie liczą na łakomy kąsek poszukując zwłok zwierząt. Co roku podczas Wielkiej Migracji giną tysiące osobników. Umierają z głodu, pragnienia i wyczerpania, część bywa także tratowana także przez napierające z całą siłą i impetem stado. Podczas tej wędrówki zwierzęta pokonują co roku 800 kilometrów. W południowe rejony, do Tanzanii zwierzęta wracają na początku listopada, wraz z nadejściem pierwszych deszczy.
Na terenie rezerwatu występuje 2,5 miliona roślinożerców, których gęstość na kilometr kwadratowy wynosi 240 osobników! To tu żyje największa ilość zwierząt występujących na sawannie – kilkaset tysięcy gazeli i bawołów, kilkadziesiąt tysięcy impali, tysiące słoni i żyraf. Żyjąca tu żyrafa kenijska, zwana też żyrafą masajską, jest najwyższym na ziemi ssakiem lądowym. Występuje tu także zagrożony wyginięciem nosorożec czarny, a także guźce, impale i antylopy. Nad brzegami tutejszych rzek – Mara i Talak wylegują się zaś krokodyle i hipopotamy. Park Masai Mara może się poszczycić także największą w Kenii populacją lwów. Występują tu także otocjony wielkouche, a także najszybsze lądowe zwierzęta świata – gepardy. Prowadzone są tu też naukowe badania nad hienami, których ogromna populacja zamieszkuje Park Narodowy Masai Mara.
Do imponującej ilości ssaków dochodzi także ponad 500 gatunków ptaków! Największe wrażenie robią flamingi, które najłatwiej spotkać w ogromnych, bajkowo wyglądających stadach nad jeziorem Nakuru. W rezerwacie Masai Mara żyją także strusie, dzioborożce, sępy, żabiru, sekretarze, marabuty, a także przepiękne, kolorowe kraski liliowopierśne, które są narodowymi ptakami Kenii. Można zobaczyć tu także ibisy, które lubią malowniczo przysiadać sobie na grzbietach bawołów. W Masai Mara zimuje także wiele gatunków ptaków migrujących, w tym na przykład bocian biały.
Sama nazwa parku pochodzi od przepływającej tu rzeki Mara oraz od Masajów, zamieszkujących te tereny. Można ich spotkać na terenie rezerwatu, szczególnie w zachodniej jego części, podczas wypasu bydła. Masajowie pracują także jako przewodnicy, opowiadając przyjezdnym o parku, jego faunie, florze oraz o życiu tutejszej ludności. Pocztówkowy krajobraz Masai Mara to niekończący się ocean traw tutejszej sawanny, jednakże tutejsze środowisko jest zróżnicowane – oprócz trawiastych, łagodnych pagórków znajdziemy tu lasy akacjowe, a także bagna, nadrzeczne lasy i zarośla skrubu.
Masai Mara jest przedłużeniem znacznie większego tanzańskiego Parku Narodowego Serengeti. Oba parki tworzą razem ekosystem Mara-Serengeti, który był inspiracją dla filmu „Król Lew”. Park Masai Mara liczy 25 tysięcy kilometrów kwadratowych, a ścisły rezerwat 1510 kilometrów. Położony jest na średniej wysokości 1500 m.n.p.m., w najwyższych miejscach dochodząc nawet do 2200 m.n.p.m. Wschodnie obrzeża parku położonego na południowym zachodzie Kenii znajdują się 224 kilometry od stolicy, Nairobi. To właśnie ta, najbliższa stolicy, część Masai Mara jest odwiedzana najcześciej przez turystów. Na terenie parku znajdują się miejsca noclegowe i kampingi dla turystów. Z myślą o nich w okolicy Masai Mara oddano do użytku trzy lotniska: Mara Serena Airport, Musiara Airport i Keekorok Airport.
Najwięcej odwiedzających ściąga tu Wielka Migracja. Przypadające na lipiec i sierpień niezwykłe widowisko to 250 tysięcy zebr i nawet półtora miliona gnu przeprawiających się tu w poszukiwaniu pożywienia z równin Serengeti i pokonujących co roku rzekę Mara. W okresie tym wędrują także stada antylop i gazeli. Za przemieszczającymi się ogromnymi grupami roślinożerców podążają poszukujący ofiar drapieżnicy. W okolicach stad można zobaczyć lwy i hieny. Te ostatnie liczą na łakomy kąsek poszukując zwłok zwierząt. Co roku podczas Wielkiej Migracji giną tysiące osobników. Umierają z głodu, pragnienia i wyczerpania, część bywa także tratowana także przez napierające z całą siłą i impetem stado. Podczas tej wędrówki zwierzęta pokonują co roku 800 kilometrów. W południowe rejony, do Tanzanii zwierzęta wracają na początku listopada, wraz z nadejściem pierwszych deszczy.
Data Publikacji: 13.05.2020
Artykuł autorstwa: Redakcja Rainbow
Eksperci z branży turystycznej – piloci wycieczek, animatorzy, rezydenci i przewodnicy i wielu innych specjalistów, którzy dzielą się swoimi doświadczeniami i wiedzą zdobytą podczas niezliczonych podróży. W tekstach łączą praktyczne wskazówki z fascynującymi historiami i ciekawostkami z różnych zakątków świata. Ich opowieści to nie tylko przewodniki po popularnych kierunkach, ale przede wszystkim autentyczne relacje osób, które na co dzień pracują z turystami i poznają opisywane miejsca od podszewki.Zobacz inne o:
Podobne artykuły
Albania – co zobaczyć? Poznaj atrakcje Krainy OrłówAlbania jest 11 razy mniejsza od Polski, a wygląda jak miniatura całej Europy. Wąskie doliny i potężne szczyty przywołują na myśl Austrię. Jeziora z krystalicznie czystą wodą i wysokie fiordy – Skandynawię. Północne wybrzeże Adriatyku do złudzenia przypomina chorwacką Dalmację, południowe krańce nad ciepłym Morzem Jońskim – greckie wyspy. A nadmorskie promenady? Lazurowe Wybrzeże w bałkańskim wydaniu.
Na tych terenach swoje ślady zostawiali Grecy, Rzymianie i Bizancjum. Imperium Osmańskie przyniosło religię i architekturę, Wenecjanie na krótko zdominowali handel. Kolejne wieki to wpływy zachodnich mocarstw, a po nich ciemny okres komunizmu – moment, który nierozerwalnie łączy Albanię z Europą Wschodnią.
Dziś Albania to wciąż jeden z najmniej skomercjalizowanych zakątków Bałkanów, kuszący rajskimi plażami, zapierającymi dech w piersiach krajobrazami i autentyczną kulturą. To nie jest pusty frazes – na każdym kroku widać unikalność tego kraju – w architekturze, muzyce, tańcu i lokalnej kuchni. To właśnie ta różnorodność, zarówno kulturowa, jak i krajobrazowa, sprawia, że Albania powoli staje się jednym z najbardziej atrakcyjnych kierunków do odwiedzenia w Europie. Co więc warto zobaczyć w Albanii – Krainie Orłów?
Czarnogóra – co zobaczyć. Największe atrakcje najmniejszego kraju BałkanówCzarnogóra to państwo, w którym na zaskakująco małej przestrzeni zmieściło się tyle pięknych i zróżnicowanych krajobrazów, że trudno w to uwierzyć. Wystarczy krótka podróż, by zobaczyć, jak słoneczne śródziemnomorskie wybrzeże zmienia się w scenerię rodem z Alp lub norweskich fiordów.
W Czarnogórze na turystów czekają spektakularne górskie krajobrazy Parku Narodowego Durmitor, zróżnicowana linia brzegowa i lazurowe zatoki Morza Adriatyckiego, a także świetnie zachowane obiekty dziedzictwa kulturowego ze średniowiecznym Kotorem na czele.
Czarnogóra jest jednym z państw bałkańskich, położonym na malowniczym wybrzeżu Morza Adriatyckiego. Jej sąsiadami są Serbia, Kosowo, Bośnia i Hercegowina, Chorwacja oraz Albania. Choć wciąż pozostaje mniej zatłoczona niż wiele popularnych kierunków południowej Europy, kryje w sobie niezwykłe bogactwo atrakcji. Jeśli marzy Ci się podróż łącząca spektakularną naturę, historię i śródziemnomorski klimat – Czarnogóra może okazać się jednym z najbardziej zaskakujących kierunków w Europie. W tym artykule pokazujemy najciekawsze miejsca i atrakcje Czarnogóry, które warto zobaczyć.
Ochryda – atrakcje. Co zobaczyć w najpiękniejszym mieście Macedonii Północnej?Położona nad Jeziorem Ochrydzkim i u stóp gór, Ochryda to jedno z najczęściej odwiedzanych miejsc na Bałkanach. Brukowane uliczki starego miasta, bizantyjskie cerkwie i widok na bezkresną taflę jeziora tworzą krajobraz, który trudno pomylić z czymkolwiek innym. To właśnie tutaj powstawały jedne z pierwszych słowiańskich szkół piśmiennictwa, a nauki świętych Cyryla i Metodego do dziś kultywowane są w miejscowych cerkwiach i klasztorach.
Ochryda jest wpisana na Listę światowego dziedzictwa UNESCO podwójnie – jako miasto i jako unikatowy ekosystem jeziora. Ta kombinacja historii, architektury sakralnej i przyrody sprawia, że bywa nazywana najpiękniejszym miastem Macedonii Północnej.
Sprawdź, co warto zobaczyć w Ochrydzie – od antycznego teatru i średniowiecznych fresków po jedno z najstarszych jezior Europy.
Hallgrímskirkja – symbol Reykjaviku i największy kościół IslandiiHallgrímskirkja wznosi się na wzgórzu Skólavörðuholt, w samym centrum Reykjavíku – i trudno ją przegapić. Betonowa wieża o wysokości 74,5 m, otoczona kolumnami przypominającymi bazaltowe formacje, dominuje nad panoramą miasta. To największy kościół Islandii, jeden z najwyższych budynków na wyspie i prawdopodobnie najczęściej fotografowany obiekt w całym kraju.
Kościół widać praktycznie z każdego miejsca w śródmieściu – służy więc nie tylko jako świątynia, ale i jako doskonały punkt orientacyjny podczas zwiedzania stolicy. Jego historia, architektura i wnętrze kryją jednak znacznie więcej, niż sugeruje sam widok z ulicy.