Przejdź do treści

Zwiedzamy Larnakę (Cypr). Atrakcje, zabytki i miejsca warte zobaczenia

Większość turystów dociera na Cypr przez port lotniczy położony w pobliżu Larnaki – największego miasta w południowo-wschodniej części wyspy, a zarazem jednego z najstarszych. W Larnace na gości czeka bogata, wielokulturowa historia i wspaniałe zabytki pochodzące z różnych okresów w dziejach. Do dodatkowych atutów miasta można zaliczyć otaczającą je wspaniałą śródziemnomorską przyrodę, piękną, słoneczną pogodę, wyborną kuchnię opartą w dużej mierze o ryby i owoce morza oraz niezwykle gościnnych mieszkańców. 

Łagodny, umiarkowany klimat sprawia, że Larnaka jest to wymarzone miejsce do odwiedzenia zarówno latem, podczas spędzania wakacji na Cyprze, jak i w okresie zimowym. Co więcej, Larnaka jest jedną z najbardziej popularnych cypryjskich miejscowości wypoczynkowych, jednak znacznie cichszą i bardziej spokojną niż inne kurorty na wyspie, takie jak Limassol czy Pafos. Znajdą tu coś dla siebie więc zarówno miłośnicy wypoczynku, jak i zwiedzania.

Poznaj historię tego niezwykłego miasta, zobacz jakie atrakcje czekają tu na Ciebie, czego warto skosztować będąc w Larnace i jakiej pogody można się tu spodziewać.

Słów kilka o historii Larnaki

Larnaka została założona jako mykeńska kolonia już w XIII w. p.n.e. Potem, na przestrzeni dziejów, miasto wielokrotnie dostawało się pod panowanie wielkich imperiów funkcjonujących w basenie Morza Śródziemnego, m.in. Asyrii, Egiptu, Persji, Rzymu czy Bizancjum. W latach 1191-1486 istniało tu księstwo założone przez byłego króla Jerozolimy Gwidona z Lusignan. Po krzyżowcach miasto przeszło na krótko w ręce Republiki Weneckiej, a w 1571 r. trafiło pod panowanie Turcji Osmańskiej. W drugiej połowie XIX w. kontrolę nad Larnaką przejęli Brytyjczycy, którzy umieścili w niej swój garnizon i rozbudowali tutejszy port.

Przez wieki miejscowość funkcjonowała pod nazwą Kition, to stąd wywodził się jeden z najsłynniejszych greckich filozofów – Zenon z Kition, który był twórcą stoicyzmu. Obecna nazwa miejscowości wywodzi się z greckiego słowa larnaks, którym określano kamienne, gliniane bądź też ceramiczne pojemniki w kształcie skrzyni, służące do przechowywania zasobów, albo też używane jako... sarkofagi dla zmarłych.

Atrakcje Larnaki, czyli co warto zobaczyć

W miejscowości znajduje się wiele interesujących zabytków i innych miejsc wartych odwiedzenia. Do najciekawszych atrakcji turystycznych Larnaki należą:

Kościół św. Łazarza

Według podania przekazywanego przez wieki, na terenie Larnaki miał zostać pochowany św. Łazarz, który po wskrzeszeniu go przez Jezusa trafił na Cypr. W IX w. w miejscu jego domniemanego grobu wzniesiono kościół, który przez kolejne wieki był używany przez chrześcijan obrządku Wschodniego i Zachodniego. Swój obecny kształt świątynia zawdzięcza wielu modernizacjom i przebudowom, które nastąpiły w XVII i XIX w. Wewnątrz możemy zobaczyć XVII-wieczną ikonę przedstawiającą świętego, jak i oczywiście kryptę z sarkofagiem, w którym – wedle tradycji – spoczął św. Łazarz.

Fort w Larnace

W centrum Larnaki znajduje się mały, ale ciekawy fort, wybudowany na ruinach dawnego zamku w celu obrony południowego wybrzeża Cypru. W kolejnych wiekach, po utracie walorów obronnych, mieściło się tu więzienie, a obecnie znajduje się muzeum. Wewnątrz możemy zobaczyć, m.in. szubienicę, która służyła do wykonywania wyroków śmierci (ostatni raz została użyta w 1948 r.!), dziedziniec zaś jest dziś wykorzystywany jako scena teatralna.

Słone jezioro

Na zachodnich rubieżach miasta znajduje się dość spore słone jezioro, wykorzystywane niegdyś do pozyskiwania soli. Znajdziemy tam kilka ścieżek do spacerów, park oraz wieżę widokową. W okresie od listopada do marca nad jeziorem można również podziwiać flamingi, latem zaś akwen wysycha i na jego dnie ukazują się pokłady soli.

Meczet Hala Sultan Tekke

W pobliżu słonego jeziora znajduje się ciekawy meczet, pamiątka po czasach dominacji tureckiej – Hala Sultan Tekke. Jest to jedna w najważniejszych, a zarazem też największych świątyń muzułmańskich na południu kraju. Wedle tradycji została tu pochowana ciotka proroka Mahometa, Umm Haram, która przybyła na wyspę wraz ze swoim mężem – generałem, który był dowódcą muzułmańskiego ataku na Cypr. Umm Haram zmarła w poł. VII w. na skutek upadku z muła, a lokalna tradycja głosi, że aniołowie przynieśli trzy głazy z Jerozolimy na jej grób. 

Akwedukt Kamares

W okolicach jeziora warto też zerknąć na fragment dobrze odrestaurowanego akweduktu Kamares, dostarczającego niegdyś wodę do miasta. Wbrew pozorom, ta konstrukcja wcale nie pochodzi z czasów antycznych – jej budowę rozpoczęto dopiero w 1747 r. Oryginalnie akwedukt miał długość 10 km, do dziś zachowało się zaledwie 75 przęseł.

Promenada Finikoudes

Finikoudes to 600-metrowa promenada ciągnąca się od Placu Europy, na którym możemy zobaczyć pomnik filozofa Zenona z Kitionu oraz wiele brytyjskich budowli kolonialnych aż do okolic zamku. Jako że jest to najbardziej turystyczna część Larnaki, znajdziemy tu mnóstwo barów, kawiarni, lodziarni i straganów z pamiątkami. Promenada na całej długości jest obsadzona palmami i jest to idealne miejsce na przyjemny popołudniowy spacer.

Skala – opuszczona dzielnica Larnaki

Pod nazwą Skala kryje się dzielnica zamieszkana niegdyś przez muzułmanów. Po inwazji wojsk tureckich na Cypr (1974 r.) jej mieszkańcy przenieśli się do północnej części wyspy, a Skala przez wiele lat była opuszczona i powoli popadała w ruinę. Na szczęście, grono cypryjskich artystów zaczęło przenosić tu swoje warsztaty i dzięki temu dzielnica odżyła na nowo. Skala to labirynt wąskich uliczek, wzdłuż których możemy zobaczyć klimatyczne, pomalowane na biało kamienice, których próżno dziś szukać w innych cypryjskich kurortach.

Meczet Djami Kebir

Kolejną atrakcją miasta związaną z muzułmanami jest Meczet Djami Kebir. Pierwotnie budowla służyła jako kościół katolicki, natomiast po zajęciu miasta przez Turków została przekształcona w świątynię islamu. Co ciekawe, meczet jest nadal czynny i można go odwiedzać, kiedy nie odbywają się tam modlitwy. Podczas wizyty, warto wejść też na minaret – rozciąga się stamtąd wspaniały widok na Larnakę.

Atrakcje w okolicy Larnaki

Larnaka stanowi też doskonały punkt wypadowy do zwiedzania Cypru. W odległości godziny jazdy od miasta można dotrzeć do podzielonej linią demarkacyjną stolicy wyspy Nikozji, Capo Greco, czyli przylądka w południowo-wschodniej części Cypru z wieloma urwiskami, jaskiniami, punktami widokowymi i ścieżkami do spacerów, wioski słynącej z wyrobu koronek i biżuterii – Lefkary, czy Kurionu – starożytnego miasta będącego niegdyś miejscem kultu Apollina. Mniej więcej 30-40 km na zachód od Larnaki znajduje się ciekawy prawosławny klasztor Stavrovouni, który wedle legendy miała założyć św. Helena. Tradycja chrześcijańska mówi, że po tym, jak w Jerozolimie odnalazła relikwie krzyża, na którym umarł Jezus, w czasie powrotnej podróży statkiem do Konstantynopola, sztorm zmusił ją do zatrzymania się na wyspie. Zostawiła tu część relikwii, fundując zarazem klasztor, by miejscowi chrześcijanie mogli oddawać jej cześć. Warto wybrać się też do oddalonego ok. 90 km na zachód Limassol (o głównych atrakcjach tego miejsca przeczytasz w artykule: Limassol na Cyprze – co warto tam zobaczyć?), drugiego co do wielkości miasta Cypru z urokliwą starówką i tętniącą życiem dzielnicą turystyczną oraz do położonego niewiele dalej zamku Kolossi. W czasach krzyżowców warownia ta miała wielkie znaczenie strategiczne, tutaj bowiem znajdowały się magazyny cukru, jednego z najważniejszych towarów eksportowych Cypru w średniowieczu.

Polecane wycieczki

Kuchnia cypryjska i lokalne przysmaki

Będąc w Larnace, koniecznie trzeba spróbować lokalnej kuchni. Przed głównym posiłkiem warto zamówić meze, czyli przekąski, w skład których wchodzą m.in. ser feta, oliwki (najlepiej różnego rodzaju) przyprawione i polane oliwą. Obowiązkowo należy skosztować też grillowanego sera Halloumi, tzatzików, czyli sałatki à la mizeria, złożonej z drobno startych świeżych ogórków, z czosnkiem, gęstym jogurtem, odrobiną soli i oliwą, koupepii, czyli gołąbków z farszem z mielonego mięsa i ryżu z dużą ilością przypraw, a także taramosalaty – pasty z ikry z oliwą z oliwek i sokiem z cytryny. Na miłośników dań mięsnych w restauracjach Larnaki czekają kleftiko – pieczone mięso z warzywami, stifado – gulasz z mięsem, cebulą i pomidorami z dodatkiem wina, czy sheftalia – mięsne szaszłyki.

Kto lubi słodycze, powinien zamówić loukoumades, czyli greckie pączki z ciasta drożdżowego, polane syropem oraz posypane orzechami lub cynamonem, a do popicia cafe frappe – zmrożoną, spienioną kawę z dodatkiem mleka i skruszonego lodu.

Data Aktualizacji: 04.08.2022
autor artykulu zdjecie

Artykuł autorstwa: Redakcja Rainbow

Eksperci z branży turystycznej – piloci wycieczek, animatorzy, rezydenci i przewodnicy i wielu innych specjalistów, którzy dzielą się swoimi doświadczeniami i wiedzą zdobytą podczas niezliczonych podróży. W tekstach łączą praktyczne wskazówki z fascynującymi historiami i ciekawostkami z różnych zakątków świata. Ich opowieści to nie tylko przewodniki po popularnych kierunkach, ale przede wszystkim autentyczne relacje osób, które na co dzień pracują z turystami i poznają opisywane miejsca od podszewki.

Zobacz inne o:

Podobne artykuły

krajobraz kierunku
Dominikana – atrakcje. Co warto zobaczyć w kraju rumu, cygar i tańca? Gdy w grudniu 1492 roku Kolumb w oddali ujrzał wyrastające z lazurowej wody góry, nowy ląd nazwał La Isla Española. Masywne drewniane okręty powoli podpływały coraz bliżej. Wyspa pokryta była gęstym tropikalnym lasem, nad którym górowały wysokie szczyty. Żyzne łąki sąsiadowały z szerokimi plażami o białym piasku i przejrzystej wodzie. W raporcie dla pary królewskiej Kolumb napisał o niej krótko – że to istny cud, gdzie wszystko jest wspaniałe, łańcuchy górskie, szczyty i doliny. Dziś wyspa nosi nazwę Hispaniola, choć w polskiej tradycji funkcjonuje też jako Haiti. Jej wschodnią część zajmuje Dominikana, czyli Republika Dominikańska. To kraj białym piaskiem i rumem płynący, z wysokimi palmami i turkusową wodą przy długim brzegu. To również miejsce z pokaźnym bagażem kolonialnym, po którym zostały najstarsze miasta w całym Nowym Świecie. Jeśli planujecie egzotyczną podróż w kierunku Karaibów, zajrzyjcie do mojego tekstu i poznajcie różne twarze Dominikany – tę od strony plażowych wakacji, tę od strony trekkingu w tropikalnej dżungli i tę od strony historii hiszpańskich konkwistadorów.
krajobraz kierunku
Lwia Skała na Sri Lance – Sigiriya, twierdza króla KassapyTo jeden z najważniejszych zabytków na Sri Lance. Ogromny ruch turystyczny wokół skały można zrozumieć już wtedy, gdy zobaczy się ją choćby z daleka. Sigiriya wznosi się na około 180 metrów nad okoliczną równiną, a jej szczyt leży 349 metrów nad poziomem morza. Nie bez kozery bywa określana mianem ósmego cudu świata. Przed wiekami pełniła funkcję stolicy, rezydencji i fortecy zarazem. Powstała w V wieku z woli króla, który obawiał się odwetu brata, i do dziś dobrze widać w niej elementy planu starożytnych architektów. Nazwa Lwia Skała pochodzi od rzeźby lwa przy wejściu – ten symbol siły zapowiadał, jakim majątkiem i władzą dysponował monarcha. To jedno z ulubionych miejsc naszych podróżników, dlatego przygotowaliśmy syntetyczny przewodnik po historii i zabytkach Sigiriyi. Poznaj jedną z najsłynniejszych atrakcji Sri Lanki, zanim staniesz u podnóża skały.
krajobraz kierunku
Caracas – atrakcje. Co warto zobaczyć w stolicy Wenezueli?Caracas leży w dolinie na wysokości około 900 m n.p.m., wciśniętej między Morze Karaibskie a zielony wał góry El Ávila. To właśnie tej wysokości miasto zawdzięcza wieczną wiosnę i niemal tę samą temperaturę przez cały rok, a górze – widok, w którym jednym spojrzeniem ogarnia się i morze, i las. To tutaj urodził się El Libertador, tutaj naftowe lata XX wieku zostawiły architekturę najwyższej próby, tutaj rozkwitła sztuka kinetyczna, którą Wenezuela dała reszcie świata. Santiago de León de Caracas, bo tak brzmi pełna nazwa, kryje naprawdę wiele historii. Poznajmy je razem.
krajobraz kierunku
Laponia – atrakcje. Co zobaczyć za kołem podbiegunowym?Polarny lis biegnie przez tundrę tak szybko, że spod jego ogona sypią się iskry – wysoko, aż pod niebo. Tak Finowie tłumaczyli sobie zorzę, zanim zabrali się do tego fizycy, i tak nazywają ją do dziś – revontulet, dosłownie „lisie ognie” (przyznaję, że wolę tę wersję od tej z wiatrem słonecznym). Osobną nazwę ma tu również czas bez słońca – kaamos – który w Utsjoki, najdalej na północ wysuniętej gminie Finlandii, trwa blisko dwa miesiące. Laponia to kraina z własnym językiem, kalendarzem i niebem, na którym zorza pojawia się przez około 200 nocy w roku. Poza tym mieszka tu Mikołaj, chociaż to akurat informacja raczej powszechna. Tych mniej oczywistych faktów dowiecie się z poniższego tekstu.