Co warto wiedzieć o Maroko? Ciekawostki
Maroko jest fascynującym, wielokulturowym krajem, w którym od wieków przeplatają się wpływy afrykańskie, arabskie i europejskie. Jest to kraj niezwykle różnorodny, z bogatą i skomplikowaną historią, ciekawą kulturą i sztuką, a także z oszałamiającymi krajobrazami, na które składa się tajemnicza Sahara, ośnieżone góry Atlas i bajkowe wybrzeże Atlantyku. Podczas wakacji czeka na Ciebie niezliczona ilość atrakcji, możesz godzinami wędrować po gwarnych sukach, wybrać się na przejażdżkę wielbłądem po pustyni, opalać się na dzikiej plaży i delektować się pyszną, tradycyjną kuchnią. W tej magicznej krainie, spełnienie Twoich podróżniczych marzeń jest łatwiejsze niż myślisz.
Królestwo Marokańskie zamieszkuje blisko 35 milionów ludzi, jego oficjalnymi językami są arabski i berberyjski, ale popularne są także francuski i hiszpański. Maroko to wyjątkowy kraj, o którego ciekawej historii i kulturze warto się dużo dowiedzieć, zwłaszcza jeśli planujesz wakacyjny wyjazd. Przedstawiamy 12 ciekawostek na temat Maroka, które choć trochę przybliżą Ci ten niesamowity kraj.
Królestwo Marokańskie zamieszkuje blisko 35 milionów ludzi, jego oficjalnymi językami są arabski i berberyjski, ale popularne są także francuski i hiszpański. Maroko to wyjątkowy kraj, o którego ciekawej historii i kulturze warto się dużo dowiedzieć, zwłaszcza jeśli planujesz wakacyjny wyjazd. Przedstawiamy 12 ciekawostek na temat Maroka, które choć trochę przybliżą Ci ten niesamowity kraj.
W tym artykule przeczytasz o:
Co warto wiedzieć o Maroko? Ciekawostki z kraju zachodzącego słońca
1. Nazwa Maroko po arabsku brzmi al-Magrib al-Aqsa, co oznacza „skrajny zachód” i odzwierciedla położenie Maroka jako najbardziej wysuniętego na zachód kraju w całym świecie arabskim. I rzeczywiście Maroko jest najbardziej zachodnim z państw Maghrebu, do którego to regionu zalicza się także Algierię, Tunezję, Libię, Mauretanię i Saharę Zachodnią. Jest to jedyny afrykański kraj, który leży zarówno na wybrzeżu Morza Śródziemnego, jak i Oceanu Atlantyckiego.
2. Maroko od Europy dzieli odległość zaledwie 13 km, czyli szerokość Cieśniny Gibraltarskiej. Taka bliskość Maroka sprawiła, że na każdym kroku widoczne są tu silne wpływy europejskie, które w wyjątkowy sposób mieszają się z wpływami arabskimi i afrykańskimi. W rzeczywistości Maroko od dłuższego czasu zabiega o przyjęcie do Unii Europejskiej. Wniosek Maroka został odrzucony, między innymi z powodu nierozwiązanego konfliktu terytorialnego z Saharą Zachodnią. Obecnie Maroko jest państwem stowarzyszonym UE, co znacznie ułatwia choćby współpracę gospodarczą. Maroko jest zdecydowanie najlepszym miejscem, aby cieszyć się zarówno afrykańskimi, jak i europejskimi klimatami, które tworzą tu niepowtarzalną atmosferę.
3. Oukaimeden w wysokich partiach gór Atlas jest najwyżej położonym ośrodkiem narciarskim w Afryce. Atlas to łańcuch górski rozpościerający się na przestrzeni 2 000 km, od wybrzeży Oceanu Atlantyckiego po Zatokę Kabiską. Góry przecinają centralne części Maroka, biegnąc przez północną Algierię aż do północnej Tunezji. Oukaimeden jest jedynym prawdziwym ośrodkiem narciarskim w całym regionie Maghrebu i jednym z zaledwie trzech w całej Afryce. Znajduje się niecałe 80 km od Marrakeszu. Teren narciarski znajduje się na wysokości od 2 600 metrów do 3 200 metrów i ma sześć wyciągów. W pobliżu znajduje się kilka hoteli i wypożyczalnia nart. Jest to jedyne miejsce w Afryce, gdzie możesz szusować po ośnieżonych stokach w pustynnym otoczeniu.
4. W Maroku za niegrzeczne uważa się używanie do przygotowywania i spożywania jedzenia lewej ręki, a także odmawianie spożycia mięsa, jeśli jest ono oferowane podczas posiłku. Najbardziej popularną i ulubioną marokańską potrawą jest kuskus. Kuskus gotuje się najczęściej na parze, nad gotującym się mięsem i warzywami lub zalewa wrzącym bulionem i odstawia do napęcznienia. Gotową potrawę podaje się w jednym wspólnym naczyniu, na dnie którego kładzie się mięso, najczęściej baraninę, przykryte dymiącym kuskusem. Po bokach układa się przeróżne warzywa. Kuskus często podawany jest także ze słodkimi rodzynkami. Pamiętaj, żeby nie dotykać jedzenia lewą ręką, ponieważ w kulturach arabskich jest ona uważana się „nieczystą”. Z tego samego powodu nie należy również podawać lewej ręki na powitanie. Jeśli nie jesz mięsa, to wspomnij o tym przed posiłkiem, ponieważ odmowa zjedzenia już podanego mięsa będzie odebrana jako nieuprzejmość wobec gospodarza. Dotyczy to oczywiście przypadku, gdy będziesz miał zaszczyt zostać zaproszonym na posiłek do prawdziwego, marokańskiego domu, a nie zamawiania potraw w restauracjach. Podczas Ramadanu unikaj jedzenia w miejscach publicznych lub na świeżym powietrzu, ponieważ uważa się to za brak szacunku dla świętego miesiąca.
5. Biały jest w Maroku kolorem żałoby. Marokańska wdowa przez 40 dni po śmierci męża nosi wyłącznie białe ubrania. W odróżnieniu od zachodniej kultury, w której kolor czarny jest kolorem żałoby, w Maroku i większości krajów arabskich, noszenie czarnych ubrań jest powszechne wśród kobiet. Kobiecie ubranej na biało należy okazać szacunek należny dla okresu opłakiwania najbliższych.
6. Casablanca, film zawdzięczający swój tytuł pięknemu marokańskiemu miastu, zdobył Oscara za najlepszy film w 1942 roku i jest uważany za jeden z najlepszych filmów wszechczasów. Fabuła filmu opiera się na wciągającej historii miłosnej z wojną i szpiegowskimi intrygami w tle. Film pełen jest słodko-gorzkich emocji i wpadających w ucho, sentymentalnych piosenek. Jednym z głównych bohaterów filmu zostało nadmorskie miasto Casablanca, wybrane na miejsce akcji ze względu na swoją dość istotną rolę podczas II wojny światowej. Co ciekawe większość plenerów wcale nie została nagrana w prawdziwej Casablance, lecz w hollywoodzkim studio. Jednakże film i tak znacząco wpłynął na popularność Casablanki, przyciągając tu tłumy turystów, którzy chcą z bliska przyjrzeć się temu tajemniczemu i pięknemu miastu.
7. Rzadkie i piękne drewno marokańskiej tui było obiektem pożądania już w czasach starożytnego Rzymu. Marokańska tuja jest drzewem wiecznie zielonym blisko spokrewnionym z cedrami. Drewno tui ma wyjątkowy, czerwonawy kolor z brązowymi plamkami, a niekiedy także złotawymi żyłkami. Niestety tuja rośnie niezwykle wolno i osiąga wysokość zaledwie 15-20 metrów. Ten endemiczny gatunek występuje jedynie w północno-zachodnim rejonie Morza Śródziemnego, w tym na zachodnich zboczach gór Atlas. Wyroby z drewna tui pochodzą głównie z regionu Essaouira. Obróbka tego aromatycznego drewna ma długą i świętą tradycję i jest przekazywana z pokolenia na pokolenie. Mężczyźni zajmujący się obróbką drewna doszli do prawdziwej perfekcji, a ich dzieła uważane są za produkty ekskluzywne. Nic więc dziwnego, że firma Rolls Royce wybrała drewno tui na materiał wykończeniowy desek rozdzielczych w swych luksusowych autach. Wyroby z drewna tui mają ciekawą i niepowtarzalną fakturę, a ich sława wykracza daleko poza granica Maroka.
Data Publikacji: 11.12.2018
Artykuł autorstwa: Redakcja Rainbow
Eksperci z branży turystycznej – piloci wycieczek, animatorzy, rezydenci i przewodnicy i wielu innych specjalistów, którzy dzielą się swoimi doświadczeniami i wiedzą zdobytą podczas niezliczonych podróży. W tekstach łączą praktyczne wskazówki z fascynującymi historiami i ciekawostkami z różnych zakątków świata. Ich opowieści to nie tylko przewodniki po popularnych kierunkach, ale przede wszystkim autentyczne relacje osób, które na co dzień pracują z turystami i poznają opisywane miejsca od podszewki.Zobacz inne o:
Podobne artykuły
Filmy o Toskanii. Historie wielkiego ekranu z cyprysami i winnicami w tleAleja cyprysów, żwir, kamienny dom o wyblakłym tynku – wystarczy taki kadr, żeby wiedzieć, gdzie się jest, jeszcze zanim ktokolwiek na ekranie się odezwie. Kino korzysta z tego skrótu od czterech dekad, a lista tytułów rośnie z każdym rokiem. Filmy w Toskanii pokazują jednak regiony zupełnie do siebie niepodobne – renesansową Florencję, winnice Chianti w sierpniowym skwarze, miasteczko na grzbiecie wzgórza, uzdrowisko z Belle Époque, pusty dom gospodarski czekający na remont.
Niejedna podróż do Toskanii zaczęła się właśnie przed ekranem – od historii, w której można się zakochać na tyle, żeby zapragnąć zobaczyć jej scenerię na własne oczy. Działa to też w drugą stronę – kto już planuje wyjazd, może dzięki tym samym tytułom wejść w klimat regionu na długo przed spakowaniem walizki.
Dla tych, którzy o Toskanii marzą i dla tych, którzy chcieliby zrozumieć te marzenia, zebrałem najlepsze filmy o Toskanii, od klasyki lat osiemdziesiątych po premiery z ostatnich miesięcy – z fabułami i lokacjami, które da się potem odnaleźć na miejscu. Zapraszam do wspólnej podróży.
Gdzie zobaczyć wieloryby? Poznaj najlepsze miejsca na świecie na whale watchingSłuch, nie wzrok, to pierwszy zmysł, który aktywuje się podczas obserwacji wielorybów. Głuchy, przeciągły wydech niesie się po wodzie dalej, niż sięga wzrok. Dopiero potem nad powierzchnią strzela fontanna i ciemny grzbiet. Żeby jednak ten dźwięk usłyszeć, trzeba znaleźć się w konkretnej zatoce w konkretnym momencie roku.
Wielorybie zatoki leżą w zasięgu zwykłych wakacji. Trzeba tylko wiedzieć, który gatunek gdzie się zjawia, kiedy zbliża się do brzegu i jak zachować się na pokładzie, żeby olbrzymom nie przeszkadzać. Swojego kalendarza wieloryby trzymają się od milionów lat. Cała sztuka polega na tym, żeby dopasować do niego własny.
Świecąca plaża? Malediwy nie są jedyne! Gdzie jeszcze zobaczysz kosmiczne plaże?Na niektórych plażach świata natura przygotowała spektakl, który wydaje się pochodzić z innej planety. Gdy zapada zmrok, morskie fale zaczynają emanować delikatnym, błękitnym światłem, a każdy ruch w wodzie zostawia za sobą świetlisty ślad. To fascynujące zjawisko bioluminescencji, które można zaobserwować w kilku wyjątkowych miejscach na Ziemi. I choć najbardziej znane są świecące plaże Malediwów, podobne nocne iluminacje czekają na odkrycie w innych zakątkach globu.
Wielki Step – co to jest i gdzie go zobaczyć?Bezkresny pas trawiastych równin, ciągnący się od Europy Wschodniej aż po Mongolię – Wielki Step – jak mało które miejsce na Ziemi rozpala wyobraźnię. Przez stulecia, zwłaszcza w okresach dotkliwych susz, był naturalnym szlakiem wędrówek ludów koczowniczych podążających na zachód. To właśnie stąd nadciągały do Europy kolejne fale koczowników – Scytów, Hunów i Mongołów.
Choć koczowniczy tryb życia powoli odchodzi w przeszłość, w części Azji Środkowej wciąż spotkasz społeczności, które pielęgnują dawne tradycje. I to właśnie tam step zachował swoje najbardziej autentyczne, a zarazem najbardziej spektakularne oblicze.