Zwiedzamy stolicę Czarnogóry. Największe atrakcje i zabytki Podgoricy

Podgorica, stolica Czarnogóry, to miasto stare i młode zarazem. Stare, bo jej dzieje sięgają starożytności, a młode, ponieważ zdecydowana większość tutejszych zabudowań powstała dopiero po II Wojnie Światowej. Zarówno w samym mieście, jak i w jego najbliższej okolicy, można znaleźć kilka ciekawych miejsc wartych odwiedzenia. Na pewno niewątpliwym atutem czarnogórskiej stolicy jest jej usytuowanie. Miasto znajduje się w dolinie między Górami Dynarskimi w centralnej części kraju, w prostej linii zaledwie ok. 40 km od wybrzeża Adriatyku. Dogodne położenie sprawia, że miasto prężnie się rozwija. Obecnie mieszka tu co czwarty z ok. 650 tys. Czarnogórców.

Jeśli podczas wakacji w Czarnogórze planujesz zwiedzić Podgoricę koniecznie zapoznaj się z naszym przewodnikiem po stolicy oraz okolicznych zabytkach i atrakcjach.

Historia Podgoricy

Historyczną stolicą Czarnogóry była Cetynia (czarnog. Cetinje), miejscowość położona ok. 35 km na wschód od Podgoricy. Miasto zyskało status stołecznego całkiem niedawno, dopiero bowiem w 1946 roku. Nie znaczy to jednak, że wcześniej nic się tu nie działo. Okolice dzisiejszej Podgoricy były zamieszkiwane już epoce kamiennej. Potem osiedli się tu Ilirowie, starożytny lud indoeuropejski zamieszkujący południowo-zachodnie Bałkany u schyłku epoki brązu i we wczesnej epoce żelaza. W pierwotnym okresie swojej historii Podgorica nosiła nazwę Doclea, potem Rzymianie założyli tu osadę, którą nazwali Birziminium. Wraz z napływem Słowian na te tereny miejscowość zmieniła nazwę na Ribnica (nazwę zaczerpnięto od jednej z rzek przepływającej przez te tereny), a ostatecznie zyskała miano Podgoricy. Ostatnia nazwa nawiązuje do wzgórza Gorica, znajdującego się w pobliżu miasta, i znaczy mniej więcej tyle, co miejsce „pod górką”.

W okresie wczesnego średniowiecza Podgorica weszła w skład Serbii, a następnie znalazła się pod władaniem Wenecji. W połowie XV wieku, a dokładnie w 1466 r., miejscowość została zajęta przez Turków Osmańskich, którzy władali nią aż do XIX w., kiedy przeszła pod rządy Czarnogórców. W 1918 roku Podgorica podobnie jak i cała Czarnogóra została włączona do Serbii, a z czasem weszła w skład Jugosławii. Podczas II Wojny Światowej okupowali ją Włosi, a następnie Niemcy.  Lata wojny przyczyniły się niemal do całkowitego zniszczenia miasta, głównie dzięki alianckim nalotom, które miały tu miejsce w 1944 r. Po wojnie miasto zostało przemianowane na Titograd, a wojenne zniszczenia spowodowały, że zbudowano je od podstaw praktycznie na nowo. Wtedy też zostało stolicą Socjalistycznej Republiki Czarnogóry, wchodzącej w skład Jugosławii. Do wcześniejszej nazwy wrócono dopiero w 1992 roku, po rozpadzie Jugosławii. Co ciekawe, miasto podobnie jak i cała Czarnogóra, pozostało w jednym państwie z Serbią aż do maja 2006 r., kiedy w referendum Czarnogórcy zadecydowali o utworzeniu odrębnego i niepodległego państwa.

Atrakcje i zwiedzanie Podgoricy

Zwiedzanie czarnogórskiej stolicy najlepiej zacząć od dzielnicy Stara Varos, usytuowanej w miejscu, gdzie rzeka Ribnica, wpada do znacznie większej Moračy. To właśnie tu znajdowało się centrum miasta w czasach dominacji osmańskiej. Mimo dużych zniszczeń wojennych zachował się tu ciekawy układ brukowanych uliczek z charakterystycznymi parterowymi, bądź jednopiętrowymi domkami po bokach. Niektóre z nich posiadają jeszcze charakterystyczne dla tureckiej architektury czaredaki, zabudowane balkony. Na starówce znajduje też kilka ciekawych meczetów (spuścizną po czasach tureckich jest m.in. fakt, że ok. 20 proc. mieszkańców Czarnogóry to muzułmanie). Najciekawsze odrestaurowane i działające z nich to Džamija Osmanagića oraz Starodoganjska Džamija.

W centrum dzielnicy znajduje się też interesująca wieża zegarowa, która w dalszym ciągu nazywana jest z turecka Sat Kula. Tą 16-metrową kamienną konstrukcję wzniesiono tu w 1667 roku. Podobno mechanizm zegarowy sprowadzono specjalnie z Włoch, a co pół godziny na wieży wybijał dzwon, który słychać było w promieniu kilku kilometrów. Koniecznie trzeba też zobaczyć Stary most na Ribnicy. Wybudowano go z litego kamienia w XVIII wieku, w szczytowym okresie władzy tureckiej. Co ciekawe, archeolodzy przypuszczają, że postawiono go na ruinach wcześniejszego mostu wybudowanego jeszcze w czasach rzymskich.

Rzeka Morača dzieli miasto na dwie części, przecinając je z północy na południe. Rzeka tworzy tu miejscami ciekawy kanion, ale w innych miejscach dostęp do niej jest bardzo łatwy. Dzięki temu Podgorica ma kilka nadrzecznych plaż, które wypełniają się ludźmi, głównie w godzinach popołudniowych. Obie części miasta łączy ze sobą kilka mostów, z których na uwagę na pewno zasługuje Most Millenium. To dość ciekawa jednopylonowa konstrukcja, którą wzniesiono tu w 2005 r. Most ma blisko 173 m długości, zaś jego pylon wznosi się na wysokość 57 m nad poziom jezdni, czyniąc go jednym z symboli nowoczesnej części Podgoricy.

 

Największe zabytki czarnogórskiej stolicy

Jedną z ciekawszych budowli Podgoricy jest też Sobór Zmartwychwstania Pańskiego (czarnog. Saborni hram Hristovog Vaskrsenja). Świątynia nie jest zabytkiem, wzniesiono ją dopiero w 2014 r., ale jej fasada nawiązuje do wyglądu katedry św. Tryfona w Kotorze, a jej wnętrze pokrywają liczne freski, co czyni ją najbardziej charakterystycznym kościołem w mieście.

W Podgoricy jest też kilka ciekawych muzeów. W pobliżu starówki znajduje się interesujące Muzeum Przyrodnicze, prezentujące faunę i florę Czarnogóry. Miłośnicy sztuki powinni odwiedzić tutejszą Galerię Sztuki Nowoczesnej, usytuowaną w dawnej rezydencji czarnogórskiego króla Mikołaja I. W nowej części miasta warto odwiedzić też Muzeum Miejskie, gdzie można się zapoznać z historią stolicy oraz Muzeum Archeologiczne, gdzie z kolei prezentowane są przedmioty związane z najdawniejszymi dziejami tych terenów. Spora część wystawy dotyczy m.in. okresu świetności rzymskiej osady Dioclea.

Ruiny Dioclei (czarnog. Duklja) można z kolei zobaczyć ok. 5 km na północ od centrum miasta. Na przełomie wieków to rzymskie miasto zamieszkiwało kilka tysięcy osób. Lata świetności tego miejsca można sobie obecnie jedynie wyobrażać, do czasów współczesnych zachowały się bowiem tylko fundamenty miejskiego forum oraz kilku budynków użyteczności publicznej. Fragmentarycznie zachowały się jeszcze części kolumn, wspierające niegdyś fasady tutejszych budynków i poszczególne bloki kamienne, tworzące niegdyś ściany zabudowań. Reszta znikła bezpowrotnie.

Zaledwie 5 km na południe od centrum Podgoricy, na wzgórzu Lubovic, znajduje się męski klasztor Monaster Dajbabe. W 1897 r. w skalnej jaskini założono tu pustelnię z cerkwią Zaśnięcia Matki Bożej. Z czasem świątynię powiększono, a potem obok niej wybudowano nowy kościół z dwiema wieżami, na których znajdują się też dzwonnice.

Polecane wycieczki

Atrakcje w okolicach Podgoricy

Zaledwie 40 km na północny zachód od Podgoricy znajduje się Monaster Ostrog, jeden z najciekawszych sakralnych zabytków całej Czarnogóry. Monaster został założony w XVII stuleciu, a jego część została wbudowana w skałę, nad którą znajduje się pionowa ściana. To jeden z głównych ośrodków duchowych Serbskiej Cerkwi Prawosławnej, która oprócz Czarnogórskiego Kościoła Prawosławnego jest jednym z dwóch dominujących wyznań w kraju.

Około 20 km na południowy wschód od Podgoricy znajduje się Jezioro Szkoderskie. Warto się wybrać w to miejsce, choćby z powodu, że to największy akwen śródlądowy na całych Bałkanach. Jezioro, graniczące z sąsiednią Albanią, w dużej mierze jest dziewicze i znajdują się tutaj liczne siedliska ptactwa.

Z Podgoricy stosunkowo szybko można się też dostać na wybrzeże Adriatyku. Do wyboru mamy dwie trasy. Jadąc w stronę nadmorskiej miejscowości Sutomore, po drodze będziemy mijać właśnie Jezioro Szkoderskie.

Z kolei kierując się bardziej północną drogą w stronę Budvy, po drodze możemy zobaczyć Cetynię (czarnog. Cetinje), dawną stolicę księstwa, a później królestwa Czarnogóry, w której na uwagę zasługują byłe zabudowania administracji rządowej, pałac byłego króla oraz stare drewniane domostwa i tamtejsze monastery (Cetynia to jeden z głównych ośrodków duchowych Czarnogórców). W okolicy dawnej stolicy znajduje się też bardzo ciekawy górski Park Narodowy Lovćen, gdzie oprócz podziwiania przyrody i przepięknych widoków, warto też rozważyć odwiedziny w Mauzoleum Niegosza, najbardziej znanego władca Czarnogóry, biskupa i poety, Piotra II Pertowicia-Niegosza.

Jeśli jednak pominiemy tę atrakcję, to jadąc z Cetinje do Budvy, warto choć na chwilę zatrzymać się po drodze i zobaczyć pozostałości fortu Kosmač. Zbudowany w latach czterdziestych XIX wieku, był najbardziej wysuniętą na południe twierdzą Cesarstwa Austro-Węgierskiego, strzegącą południowego krańca granicy imperium z Czarnogórą.

Data Publikacji: 21.07.2021
autor artykulu zdjecie

Artykuł autorstwa: Redakcja Rainbow

Eksperci z branży turystycznej – piloci wycieczek, animatorzy, rezydenci i przewodnicy i wielu innych specjalistów, którzy dzielą się swoimi doświadczeniami i wiedzą zdobytą podczas niezliczonych podróży. W tekstach łączą praktyczne wskazówki z fascynującymi historiami i ciekawostkami z różnych zakątków świata. Ich opowieści to nie tylko przewodniki po popularnych kierunkach, ale przede wszystkim autentyczne relacje osób, które na co dzień pracują z turystami i poznają opisywane miejsca od podszewki.

Zobacz inne o:

Podobne artykuły

krajobraz kierunku
Wilno – atrakcje. Co zobaczyć w stolicy Litwy?Wilno to stolica Litwy, a zarazem największe miasto w tym kraju. Znane z bogatej historii i wyjątkowej kultury jest bardzo atrakcyjnym celem wycieczek. Ze względu na niewielką odległość od granicy nadaje się idealnie nawet na jednodniowe i weekendowe wyjazdy dla Polaków. O Wilnie najpiękniej w naszym języku opowiada poezja i proza wybitnych polskich twórców – począwszy od Mickiewicza i Słowackiego, a kończąc na Gałczyńskim, Miłoszu i Konwickim. Przez wieki należące do Wielkiego Księstwa Litewskiego i Rzeczpospolitej, w okresie międzywojennym zajęte przez II RP, po 1945 roku miasto znalazło się w granicach ZSRR. Od 1989 roku pisze swoje własne dzieje. Co trzeba zobaczyć w Wilnie?
krajobraz kierunku
Krzywa Wieża w Pizie – tajemnice najsłynniejszej pochyłości świataKrzywa Wieża w Pizie jest, zaraz po rzymskim Koloseum, najbardziej ikonicznym punktem na podróżniczej mapie Włoch. Co roku miliony turystów z całego świata zmierzają do Toskanii, aby stanąć na Placu Cudów i zobaczyć na własne oczy, jak marmurowa dzwonnica przeczy prawom fizyki, balansując na krawędzi niemożliwego. Jedni pozują do zabawnych zdjęć, udając, że podtrzymują pochyloną konstrukcję. Inni po prostu stoją i patrzą – zafascynowani tym, jak coś tak masywnego może trwać przez wieki w takim przechyle. Niewiele osób jednak wie, jak burzliwa jest historia Krzywej Wieży, jakie tajemnice skrywają jej marmurowe mury oraz ile wysiłku włożono, aby jeden z najbardziej znanych symboli Włoch mógł cieszyć oczy mieszkańców miasta i turystów z całego świata.
krajobraz kierunku
Kilimandżaro – dach Afryki i najwyższy samotny szczyt świataKilimandżaro to najwyższy szczyt Afryki, położony w jej wschodniej części. Należy do Korony Ziemi, przy czym w porównaniu z innymi szczytami na tej liście jest zaskakująco łatwy do zdobycia. Dla wielu to początek ekscytującej podróży na dach świata, inni przyjeżdżają tu dla kontemplacji i spektakularnych kadrów, a miłośnicy dzikiej przyrody chcą zobaczyć tutejsze kontrasty. Sawanna, las deszczowy i lodowiec – na równiku! Samotnie góruje nad okolicą, widoczne nawet z odległości 200 kilometrów. Zajmuje też szczególne miejsce w wierzeniach okolicznych plemion, a dla dzisiejszych mieszkańców wschodniej Afryki jest ikoną i chlubą. Opowiemy więc o Kilimandżaro słowami geologów, biologów, podróżników i tych, którzy przez wieki patrzyli na nie codziennie, zawsze ze zdumieniem.
krajobraz kierunku
Wadi Rum (Jordania). Czy Dolina Księżycowa to najpiękniejsza pustynia na świecie? Jordania to Petra. I Wadi Rum. Największa pustynna dolina kraju – rozległa, surowa, hipnotyzująca. Wadi Rum, zwana także Doliną Księżycową, wygląda jak fragment innego świata. Monumentalne, czerwone skały wyrastają z piaskowych równin i tworzą scenerie, które nie potrzebują żadnych dekoracji – Hollywood doskonale o tym wie. Sama nazwa brzmi jak pustynia i wiatr razem wzięte. „Wadi” to po arabsku dolina, „Rum” prawdopodobnie oznacza „wzniosły” i pochodzi z aramejskiego. Już samo brzmienie przywołuje obraz przestrzeni, którą wiatr rzeźbi od wieków. To surowe terytorium, a jednak Wadi Rum od tysiącleci było domem dla Beduinów. Ich kultura, odwaga i umiejętność życia w ekstremalnych warunkach stały się częścią dziedzictwa tego miejsca. Dolina kryje ślady dawnych cywilizacji – petroglify, inskrypcje w starych wioskach – które potwierdzają, jak ważnym węzłem była ta pustynia na starożytnych szlakach handlowych. Dziś Wadi Rum odwiedza ponad milion turystów rocznie. Sprawdź z nami, jakie tajemnice skrywa pustynia i dlaczego Dolina Księżycowa wciąż przyciąga badaczy, filmowców i wszystkich, którzy pragną zobaczyć piękno Ziemi w jej najbardziej pierwotnej formie.