Największe atrakcje Uzbekistanu. Co skrywa Perła Jedwabnego Szlaku?

Co warto zobaczyć w Uzbekistanie?

Uzbekistan najlepiej jest zwiedzać, poruszając się ze wschodu na zachód, tak by odwiedzić po kolei wszystkie najważniejsze obiekty historyczne i przyrodnicze. Mimo że najważniejsze zabytki, które koniecznie trzeba zobaczyć w Uzbekistanie, to te związane z Jedwabnym Szlakiem, nie brak tu także innych niezwykłych miejsc! Nie bez powodu znajdują się one na liście UNESCO!

Żeby dobrze poznać kraj, trzeba przejechać od nowoczesnego Taszkentu, przez miasta Jedwabnego Szlaku: Samarkandę z jej najważniejszym zabytkiem – mauzoleum Gur-e Mir i meczetem Bibi Chanum, zbudowaną z cegły Bucharę, czerwoną pustynię Kyzylkum i Chiwę, by udać się w stronę pustynnych twierdz Karakałpacji, nadmorskiego niegdyś Mujnaku i dawnego Morza Aralskiego.

Następnie warto wrócić do stolicy i udać się w przeciwną stronę – do Kotliny Fergańskiej i gór, które skrywają zabytkowe wioski, miasteczka, sztuczne jezioro Czarwak – największy zbiornik Uzbekistanu i... hodowle jedwabników.

Atrakcje Uzbekistanu w największych miastach

Największe miasta Uzbekistanu skrywają prawdziwe skarby. Taszkent, choć zniszczony przez trzęsienie ziemi w 1966 roku, zachwyca imponującym meczetem Dżuma i kolorowym bazarem Czorsu. Samarkanda – spektakularnym placem Registan otoczonym medresami i mauzoleum Gur-e Mir, gdzie spoczywa sam Tamerlan. Zabudowana z wypalanej cegły Buchara przyciąga potężną twierdzą Ark i licznymi meczetami, baśniowa Chiwa urzeka zaś kompleksem starówki Ichan Kała ze 150 zabytkami i malowniczym pałacem Tasz Chauli. Każde z miast to inny tom rozległej historii dawnego imperium. Które zabytki zobaczyć w Uzbekistanie w pierwszej kolejności?

Meczet Dzhuma (Dżuma) w Taszkencie

Mimo że stolica Uzbekistanu nie słynie ze znacznej liczby zabytków, bo w 1966 roku została zniszczona przez trzęsienie ziemi, a zwiedzanie Taszkentu można ograniczyć do kilku godzin, to położony tuż obok ogromnego bazaru Czorsu meczet Chodża Achror Wali przyciąga codziennie tysiące osób.

Nazywany jest on także meczetem Dżuma, co oznacza „piątkowy”, bo tego właśnie dnia przypada święty czas dla muzułmanów, kiedy wyjątkowo licznie odwiedzają oni świątynię.

Sam obiekt powstał w XV wieku i stanowił niegdyś prawdziwy kompleks budynków składający się z pałacowego meczetu wraz z minaretem i rozebranej w późniejszych wiekach medresy. Kompletnie przebudowany w 1888 roku w stylu imperialnym, nadal przyciąga zwiedzających wspaniałymi kopułami. Sześcienna konstrukcja meczetu ma przypominać świętą dla muzułmanów Kabę w Mekce.

Będąc w stolicy Uzbekistanu, warto także odwiedzić polski kościół oraz taszkenckie metro – jego stacje robią niesamowite wrażenie, bo każda z nich jest zbudowana w innym stylu!

Stolica kraju skrywa w sobie również jeden z największych tego typu obiektów w Uzbekistanie – olbrzymi, pełen suszonych owoców, herbat i przypraw bazar Czorsu.

Plac Registan w Samarkandzie

Otoczony medresami plac Registan, którego nazwa z języka perskiego oznacza „piaskowe miejsce”, stanowił punkt centralny w mieście. Mieszkańcy Samarkandy gromadzili się tu, by wysłuchać zarządzeń władcy i oglądać publiczne egzekucje.

Za czasów dynastii Timurydów, kiedy miasto stało się stolicą imperium, a zwłaszcza króla-astronoma Ulugbeka, wnuka samego Tamerlana, zbudowano tu najważniejsze budynki, czyli okalające plac z trzech stron medresy – szkoły koraniczne, będące odpowiednikiem dzisiejszych uniwersytetów. Studenci – tylko i wyłącznie chłopcy po ukończeniu 10. roku życia – mieli tam swoje pokoje, sale wykładowe oraz oczywiście meczet, gdzie mogli się pomodlić. Jako że klimat Uzbekistanu jest kapryśny, a zimy bywają mroźne, to pod stołami, przy których pobierali nauki, rozłożone były piecyki z gorącymi węgielkami! Wykładał tam nawet sam król-astronom Ulugbek, a medresa jego imienia uważana była niegdyś za najważniejszy uniwersytet w całej Azji Środkowej.

Na placu Registan warto także zwrócić uwagę na młodszą, pochodzącą z XVII wieku medresę Szer-Dor, z przedstawieniami tygrysów, które na swoich plecach niosą słońce z ludzką twarzą – ich podobizny to rzadkość w świecie islamu, gdyż zabrania się tu przedstawiania wizerunków ludzkich i zwierzęcych. Te jednak symbolizują głodnych wiedzy studentów.

Dziś plac Registan to popularne miejsce na zdjęcia i zakup pamiątek, bo dawne sale studentów Koranu zamienione zostały na sale muzealne poświęcone osiągnięciom tutejszej nauki i astronomii oraz na sklepiki z rękodziełem. Miejsce to słynie także z wieczornego pokazu dźwięku i światła, a samo miasto – z mauzoleum Gur-e Mir, czyli miejsca ostatniego spoczynku emira Tamerlana, i nekropolii Szahi Zinda, dosłownie „żywy król”, gdzie w niewielkim mauzoleum leży kuzyn samego Mahometa.

Niedaleko nich znajduje się największy niegdyś w Uzbekistanie meczet Bibi Chanum. Skrywa on w sobie kopię olbrzymiego Koranu, którego oryginał znajduje się w stolicy Uzbekistanu, oraz niewielkie mauzoleum tej ukochanej żony Tamerlana.

Pałac Ak-Saraj w Szachrisabzie

Położone na południe od Samarkandy miasto Szachrisabz chlubi się tym, że to właśnie stąd pochodził zdobywca świata – Tamerlan. Jego rodzinna miejscowość, w której jako dziecko stawiał pierwsze kroki, została wyróżniona pomnikiem tego wielkiego wojownika – właśnie w pozycji kroczącej. Analogiczne pomniki – Tamerlana na tronie i Tamerlana na koniu – znajdują się w jego stolicy, Samarkandzie, i zdobytym przez niego mieście, Taszkencie.

Zaraz za pomnikiem znajdują się pozostałości wspaniałego pałacu, który zbudował na początku swojego władania, kiedy jeszcze to właśnie to miasto, a nie Samarkandę, chciał uczynić swoją stolicą. Budowany przez 14 lat miał być szczytowym osiągnięciem architektonicznym – jeden z budynków składających się na kompleks mierzył ponoć oryginalnie 6 pięter, a obiekty rozdzielały liczne baseny, kanały i fontanny.

Nazywany białym pałacem – Ak-Saraj – został jednak zniszczony w wyniku zawieruchy dziejów i obecnie zachowały się tylko fragmenty ozdobionych gdzieniegdzie mozaikami 38-metrowych wież oraz niedokończonego mauzoleum Tamerlana. Ostatecznie został on pochowany w mauzoleum Gur-e Mir w Samarkandzie.

Podobnie jak inne zabytkowe miasta Uzbekistanu również i Szachrisabz został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Stare Miasto i Cytadela Ark w Bucharze

W Uzbekistanie mówi się, że pokryta tysiącem lazurowych płytek Samarkanda to kobieta w pełnym makijażu, a Buchara to kobieta równie piękna – ale bez niego. W przeciwieństwie do stolicy Timurydów, w mieście dominuje bowiem jednokolorowa zabudowa z wypalanej cegły. W taki też sposób zbudowana jest górująca nad okolicą twierdza Ark. Olbrzymia, obramowana potężnymi murami, stanowiła niegdyś rezydencję chanów Buchary, gdzie władca przebywał wraz ze swoją rodziną, dziećmi i wojskiem.

Jako że kompleks został zdobyty przez wojska rosyjskie i zniszczony, to obecnie dużą jego część stanowią sale muzealne. Podziwiać w nich można stroje, biżuterię, siodła i broń z epoki. Z tutejszego punktu widokowego rozpościera się z kolei najlepszy widok na całą Bucharę. Na obrzeżach starego miasta znajduje się także pełne zaratusztriańskiej symboliki mauzoleum Samanidów, uważane za jeden z najważniejszych zabytków Uzbekistanu, a obok niego – mauzoleum Czaszma Ajub, słynące ze świętej wody. Ponoć leczy ona choroby. Do legendarnego grobu proroka Hioba pielgrzymują tu zarówno muzułmanie, jak i Żydzi oraz chrześcijanie.

Wyznawcy islamu szczególnie cenią sobie również meczet Kalon, na którego dziedzińcu może się modlić aż 15 tysięcy osób, oraz położoną naprzeciwko niego medresę Mir-i Arab. To jedyna do dziś czynna medresa w całej Bucharze! Studiowali w niej najważniejsi współcześni duchowni islamu!

Warto zobaczyć także meczet Bolo-Hauz z pięknymi rzeźbionymi kolumnami, położony nieco na uboczu meczet Czor Minor z czterema minaretami oraz odwiedzić znajdującą się kilka kilometrów od miasta rezydencję ostatniego emira Buchary – Sitorai Mohi Hosza. Pałac zbudowany został w stylu łączącym wpływy bucharskie i rosyjskie. Obecnie jest to muzeum sztuki użytkowej, znajdują się tu także ciekawe zbiory strojów i przedmiotów codziennego użytku, jak również i dawny harem.

Stare miasto Iczan Kala w Chiwie

Wyjęta niczym z „Baśni tysiąca i jednej nocy” magiczna Chiwa jako pierwsza w całym Uzbekistanie wpisana została na listę dziedzictwa UNESCO. Jej stare miasto położone w obrębie murów miejskich nazywane jest Ichan Kała, czyli „wewnętrzna twierdza”, i mieści w sobie aż 150 zabytków!

Na teren wejść można przez jedną z czterech bram prowadzących na cztery strony świata, a zwiedzanie najlepiej rozpocząć od wdrapania się na okalające cały kompleks mury miejskie.

Najstarszym zabytkiem miasta jest pochodzący z X wieku meczet Dżuma, czyli meczet piątkowy. Zniszczony przez najazdy Czyngischana, słynie z kilkuset drewnianych kolumn, które podpierają jego sklepienie. By przetrwać tyle wieków, drewno na kolumny było starannie wybierane – zawsze był to wiąz – i konserwowane w soli i oleju. W Chiwie niemal na każdym kroku można zresztą spotkać pięknie rzeźbione drewniane drzwi i kolumny, a tradycja obróbki drewna jest do dziś żywa w lokalnej kulturze.

Warto odwiedzić także inne największe atrakcje miasta: twierdzę Kunia Ark, gdzie znajdowały się komnaty rezydencjalne wraz z tronem chana – jest to jednak kopia, bo oryginał został skradziony i obecnie zdobi wnętrza Ermitażu – oraz ogromny minaret Kalta Minor. Szeroki na 14 metrów, dumnie wznosi się nad okolicą. Mimo że nigdy nie został ukończony, stanowi prawdziwy symbol miasta.

Na położonym niedaleko minaretu Kalta Minor placu często wciąż stoją pięknie odziane dwugarbne wielbłądy – baktriany, które niegdyś przewoziły towary kupców z całej Azji Środkowej, a obecnie służą turystom do zdjęć. Obok nich dostrzec można także pobielane piece tandur, w których mieszkańcy wciąż pieką okrągłe chleby nazywane nan. Chleby takie zdobione są specjalnymi, przypominającymi szczotki metalowymi narzędziami, które stanowią popularną pamiątkę z Uzbekistanu. Można je tu kupić na niemal każdym stoisku!

Warto także odwiedzić mauzoleum chanów chiwańskich. Poza władcami, w mauzoleum pochowany jest także Pahlavon Mahmud – znany średniowieczny zapaśnik.

Dla odważnych udostępniony jest taras widokowy na szczycie minaretu. Rozpościerają się stamtąd najlepsze widoki na miasto. Trzeba jednak uważać, bo klatka jest bardzo wąska, a schody nierówne!

Pałac Tasz Chauli w Chiwie

To jedna z najpopularniejszych atrakcji Uzbekistanu i lokalna perełka Jedwabnego Szlaku, którą turyści będący w mieście odwiedzają najczęściej w pierwszej kolejności. Niegdyś to tu właśnie mieszkali władcy Chiwy, a o świetności chanatu świadczą piękne zdobienia sal recepcyjnych i haremu.

Kompleks składa się z dwóch części – jedna stanowiła miejsce, gdzie chan podejmował swoich gości i ambasadorów, przemawiając do nich ze specjalnego podwyższenia. Na dziedzińcach rozstawione są także jurty – władcy Chiwy, jako potomkowie koczowników, lubili niekiedy wrócić do swoich nomadycznych korzeni i spędzać czas w takim okrągłym domostwie.

Drugą część kompleksu stanowi harem, czyli w dosłownym tłumaczeniu „miejsce ukryte przed wzrokiem ludzkim”. To tam, w niewielkich komnatach, mieszkały cztery legalne żony chana. Ozdobione majolikowymi płytkami ściany pełne są idealnie wkomponowanych w nie zaratusztriańskich symboli domu – przypominających klepsydrę zielonych płytek. Do dziedzińca haremu prowadzi ocieniony korytarz, którym władca z głównej części kompleksu mógł dostać się do swego zacisza.

Atrakcje Uzbekistanu poza wielkimi miastami

Uzbekistan to nie tylko spektakularne miasta Jedwabnego Szlaku. Poza głównymi ośrodkami miejskimi kryją się miejsca równie fascynujące – starożytne twierdze na pustyni, malownicze oazy, tradycyjne warsztaty rzemieślnicze i zapierające dech w piersiach krajobrazy. To właśnie tam można doświadczyć autentycznego życia Azji Środkowej, poznać lokalne tradycje przekazywane z pokolenia na pokolenie i odkryć mniej uczęszczane, ale równie niezwykłe zakątki tego kraju.

Dolina Fergany – rzemiosło i tradycje

Otoczona wysokimi górami Kotlina Fergańska to najbardziej zróżnicowane etnicznie i historycznie miejsce w całym Uzbekistanie, stanowiące ważny punkt Jedwabnego Szlaku. To tu, w samym sercu Azji Środkowej, od wieków żyli obok siebie Grecy, Baktryjczycy, Uzbecy, Kirgizi i Tadżycy, a każdy z tych narodów dołożył swoją cegiełkę do lokalnej mozaiki.

Od najdawniejszych czasów istniały tu hodowle jedwabników i miejsca produkcji doskonałej jakości jedwabiu, funkcjonowały znane warsztaty tkactwa, hafciarstwa, ceramiki, lalkarstwa i produkcji noży.

Lokalną ceramikę najlepiej podziwiać w miastach takich jak Risztan, Namangan i Andiżan. Każde z nich wytworzyło swój własny styl i koloryt, a płytki z pierwszego z miast zdobią niejedną medresę w całym kraju.

Wytwórnie doskonałej jakości jedwabiu znajdują się z kolei zwłaszcza w mieście Margiłan, gdzie produkcja tzw. ikatu rozwijała się już od XI wieku, zdobionych arabską kaligrafią noży ze stali damasceńskiej – w Szachrichanie i Czuście, a haftu – w Namanganie.

Co ważne, dawne tradycje nie zaniknęły i przekazywane z pokolenia na pokolenie należą do najważniejszych atrakcji Uzbekistanu! Wielu mistrzów kontynuuje tradycje od 15 pokoleń, udostępniając swoje pracownie zwiedzającym, organizując pokazy i warsztaty. Przy rozstawionych krosnach i piecach do wypalania chętnie opowiadają o swoim fachu, pokazują naturalne barwniki z roślin i kwiatów i oczywiście sprzedają swoje dzieła.

Twierdze Karakałpakstanu

Pustynne twierdze rozsiane po Karakałpacji to miejsca, które koniecznie trzeba zobaczyć w Uzbekistanie!

Ellik kala, czyli „50 fortec” – bo pod taką nazwą są tu one znane – powstało w potężnym niegdyś regionie starożytnego Chorezmu, w miejscu, gdzie wpadająca do Jeziora Aralskiego Amu-daria utworzyła deltę, a ludzie barwną cywilizację. Najstarsze z nich pochodzą z VII wieku przed naszą erą! Położone na wzgórzach stanowiły rozbudowany system obronny przed najazdami Hunów, Arabów i plemion tureckich, pełniący także funkcje mieszkalne i rezydencjonalne.

Najbardziej znane z nich to majestatyczna Guldursun-kala, mieszcząca siedzibę władcy Toprak-kala, doskonale zachowana Kyzyl-kala, Ajaz-kala czy chociażby Akczakhan-kala, gdzie zachowały się fragmenty kolumn i freski.

Te zamki pustyni, mimo że dopiero czekają na wpisanie na listę światowego dziedzictwa UNESCO, to jedne z najlepszych atrakcji Uzbekistanu, pozwalające także spojrzeć na kraj z zupełnie innej strony, nie przez pryzmat meczetów, mauzoleów i miast.

Jezioro Aralskie i Mujnak – świadectwo katastrofy, które trzeba zobaczyć na własne oczy

Położone daleko na zachodzie kraju Jezioro Aralskie było kiedyś czwartym co do wielkości jeziorem na świecie i dorównywało powierzchnią jezioru Wiktorii w Afryce czy całej wyspie Irlandii. Nad jeziorem kwitły miasta, rozwijał się handel, rybołówstwo i turystyka. Wszystko to jednak zmieniło się w momencie, kiedy Rosja radziecka postanowiła, że uczyni Uzbekistan bawełnianą republiką.

Kierując bieg dwóch największych rzek nawadniających Jezioro Aralskie – Syr-darii i Amu-darii – do sztucznie zbudowanych kanałów przecinających niemal cały kraj i doprowadzających wodę na pola, Rosjanie mieli nadzieję na znaczne plony bawełny i ryżu. Kanały okazały się jednak nieszczelne, a woda parując z nich nie nawadniała w wystarczający sposób ani upraw, ani nie docierała już do Jeziora Aralskiego, co sprawiło, że to pustynne morze powoli zaczęło zanikać. Na miejscu jeziora powstała pustynia, nazywana Aralkum.

Wiatr rozwiewający chemikalia zawarte w glebie roznosił je po okolicy. Ludzie zapadali na różne choroby: nowotwory, choroby płuc, astmę; dzieci rodziły się z wadami genetycznymi. Kto mógł sobie na to pozwolić, wyjechał, a gwarne niegdyś porty, jak kazachski Aralsk czy uzbecki Mujnak, opustoszały. Statki pływające po Morzu Aralskim zostały porzucone i obecnie ich wraki niejednokrotnie zamieniono na... zagrody dla wielbłądów. Do dziś, pomimo wielu prób, wciąż nie udało się ponownie wypełnić wodą dawnego Jeziora Aralskiego.

Jako że transport publiczny w tamtych rejonach bywa zawodny, przez co dociera tam niewielu turystów, najlepiej do tej części Uzbekistanu wybrać się ze zorganizowaną wycieczką.

Uzbekistan – atrakcje przyrodnicze

Uzbekistan to także kraj niezwykłych kontrastów przyrodniczych – od rozległych pustyń po wysokie góry, od słonych jezior po żyzne doliny rzeczne. Ta różnorodność krajobrazów sprawia, że podróż po Uzbekistanie staje się fascynującą wyprawą przez rozmaite ekosystemy Azji Środkowej.

Pustynia Kyzylkum

To jedna z największych pustyń w całej Azji Środkowej, a jej powierzchnia odpowiada w przybliżeniu powierzchni całej Polski! Od położonej na terenie sąsiedniego Turkmenistanu pustyni Karakum dzieli ją żyzne koryto Amu-darii – starożytnej rzeki Oksus.

W językach turkijskich słowo „kum” oznacza piasek, a „kyzyl” – czerwony. Nazwa ta nawiązuje do występującej tu miedzi oraz tlenków żelaza. Przejeżdżając przez tutejsze piaski, gdzieniegdzie można także dostrzec niewielkie wyschnięte słone jeziora, nazywane tu takyr.

Pustynia jednak tylko sprawia wrażenie pozbawionej życia – w tutejszych wydmach czają się liczne stworzenia, w tym najbardziej niebezpieczny wąż tych okolic – kobra środkowoazjatycka.

Park Narodowy Zaamin

Nazywany często Szwajcarią Uzbekistanu Park Narodowy Zaamin należy bez wątpienia do jego najlepszych atrakcji. Założony został w 1926 roku początkowo jako rezerwat przyrody, pierwszy w Uzbekistanie.

Wysokie góry pasma Turkiestańskiego, które go otaczają, sięgają ponad 3,5 tysiąca metrów i są domem licznych gatunków roślin i zwierząt, jak chociażby groźne pantery śnieżne, niedźwiedzie czy rysie turkiestańskie.

Urokliwe wysokogórskie pejzaże są doskonałym miejscem do uprawiania narciarstwa – od kilkunastu lat rozwijają się tu nowoczesne ośrodki z wyciągami i odpowiednio przygotowanymi stokami, a latem – do górskich wędrówek.

Wiele osób przyjeżdża tu także do lokalnego uzdrowiska leczącego choroby płuc. Tutejsze, wyjątkowo czyste powietrze zaliczane jest do najlepszych w Uzbekistanie, a park znajduje się zaledwie 4 godziny drogi od wielkomiejskiego, dusznego Taszkentu.

Góry Nuratau i Ekoturystyka w Sentob

Spragnieni dzikiego oblicza Uzbekistanu powinni udać się w góry Nuratau. Niewysokie, stepowe, stanowią jedyne miejsce, gdzie po dziś dzień można zobaczyć rozłożone jurty, w których turyści mogą przenocować.

Noclegi oferuje także niewielka miejscowość Sentab, która słynie z petroglifów przedstawiających lokalne, niekiedy już wymarłe zwierzęta oraz przede wszystkim – ze swojej spokojnej atmosfery i ciekawego szlaku ekoturystycznego. Dzięki niemu można poznać prawdziwe życie mieszkańców Uzbekistanu: upiec chleb w piecach tandur, wraz z gospodarzem przyrządzić plow czy przejechać się na osiołku.

Można stąd także wyruszyć na podbój górskich ścieżek, tak by zobaczyć jedne z najbardziej odległych i najrzadziej odwiedzanych części Uzbekistanu!

Interesuje Cię Uzbekistan? Atrakcje tego niesamowitego kraju zobaczysz z Rainbow!

Uzbekistan – perła Jedwabnego Szlaku, kraj tysiąca meczetów i starożytnych miast – czeka na odkrycie! Warto zobaczyć go już teraz, póki jeszcze wciąż na lokalnych bazarach i targach czuć atmosferę legendarnego Jedwabnego Szlaku, a turystów nie ma tak wielu, jak w innych egzotycznych miejscach!

Rainbow oferuje bogaty wybór wycieczek, które pozwolą Ci odkryć magię Uzbekistanu. Możesz wybrać program skupiający się wyłącznie na najważniejszych skarbach tego kraju – od nowoczesnego Taszkentu, przez baśniową Samarkandę z placem Registan, zabytkową Bucharę nazywaną „miastem-muzeum”, aż po urzekającą Chiwę z kompleksem Ichan Kała. Podczas podróży przemierzysz czerwone piaski pustyni Kyzylkum i poczujesz prawdziwy klimat Azji Środkowej.

Dla osób pragnących szerszej perspektywy przygotowaliśmy fascynujące programy łączące Uzbekistan z sąsiednimi krajami. Odkryj górskie krajobrazy Tadżykistanu z jeziorem Iskanderkul, majestatyczne szczyty Tien-szanu w Kirgistanie, bezkresne stepy Kazachstanu czy tajemniczy Turkmenistan ze słynnym „Bramą do Piekieł” – płonącym kraterem Darvaza. Możesz także połączyć swoją wyprawę z wizytą w Stambule, by poczuć pełen wymiar Jedwabnego Szlaku od Azji po Europę.

Nasze wycieczki to nie tylko zwiedzanie zabytków – to prawdziwe zanurzenie się w lokalnej kulturze. Doświadczeni przewodnicy Rainbow nie tylko pokażą Ci najważniejsze atrakcje, ale także wprowadzą w tajniki lokalnych zwyczajów i opowiedzą fascynujące historie, których nie znajdziesz w przewodnikach.

Nie zwlekaj – Uzbekistan właśnie przeżywa swój złoty okres turystyczny. Sprawdź nasze wycieczki do Uzbekistanu i wyrusz w podróż życia śladami kupców Jedwabnego Szlaku!