Jeśli myślisz, że w Indiach jada się wyłącznie warzywne curry z ryżem lub ewentualnie z chlebkiem naan, to podróż w tamte rejony może być dla Ciebie sporym zaskoczeniem. Bogactwo Indii przejawia się w niezwykle ciekawej mozaice pięknych krajobrazów, tradycji i różnych nacji, która znajduje odbicie nie tylko w architekturze, ale również, a może przede wszystkim, w kulinariach.
W tym artykule przeczytasz o:
Kuchnia indyjska jest bardzo zróżnicowana, co wynika z różnic kulturowych charakteryzujących poszczególne grupy społeczne oraz jest wynikiem procesu przenikania się na przestrzeni wielu stuleci różnych kultur, między innymi tybetańskiej, afgańskiej czy perskiej. W zależności od regionu, w którym się znajdziesz inne będą tradycje kulinarne i wspomnienie innych smaków stamtąd przywieziesz. Największe różnice są widoczne między regionami północnymi i południowymi kraju. Na kuchnię północnej części Indii istotny wpływ wywarli muzułmanie, dlatego jest ona bogata w potrawy z baraniny i jagnięciny, a także drobiu. Z kolei na południu królują świeże warzywa i niezwykle ostre przyprawy, które mogą być trudne do przełknięcia dla nieprzyzwyczajonego do nich turysty. Jak na byłą kolonię brytyjską przystało, w Indiach herbatę parzy się sposobem angielskim, ale większych wpływów kuchni angielskiej tu nie znajdziemy. Wpływ na hinduską kuchnię – oprócz czynników kulturowych i historycznych – mają także położenie geograficzne i klimat. Tereny górskie, położone w chłodniejszym klimacie, charakteryzuje kuchnia znacznie łagodniejsza i mniej aromatycznie przyprawiona.
Warto pamiętać, że w Indiach najczęściej je się rękami, bez używania sztućców. W restauracjach dla turystów oczywiście udostępniane są łyżki i widelce, ale jeśli chcesz poznać prawdziwy smak Indii to koniecznie spróbuj jeść tak, jak od wieków czynią to Hindusi. Początkowo może się to wydawać dziwne, no bo jak zjeść ryż z warzywnym sosem? Ale naprawdę da się, a frajda przy tym może być niezwykła. Tylko koniecznie zapamiętaj jedno: jedzenie zawsze chwytasz wyłącznie prawą ręką. Użycie w tym celu lewej dłoni to zniewaga dla gotującego, więc miej się na baczności.
Tradycyjna hinduska kuchnia od wieków dzieli żywność na trzy grupy:
• pełnoziarniste zboża, kasze i ryż, a także orzechy, kiełki, owoce, świeże warzywa i miód – rozwijają nasz potencjał twórczy i poprawiają wydolność, uwalniają ciało od stresu i utrzymują je w dobrej kondycji;
• zboża, twaróg, nabiał, rośliny strączkowe, słodycze, czekolada i cukier – dostarczają energii do działania, zwiększają siłę i pasję;
• mięso, ryby, jaja, alkohol, grzyby, cebula i czosnek – obciążają, zmniejszają jasność umysłu i ograniczają wrażliwość.
Hindusi uwielbiają dobrze i dużo zjeść. Zazwyczaj serwowane porcje są tak olbrzymie, że z łatwością obdzielą kilka osób. Jedną z potraw, których należy spróbować jest wywodzące się z południa thali. Danie to serwowane jest na specjalnej tacy z wgłębieniami, na środku której króluje ryż z dalem, czyli sosem z warzyw strączkowych. Dookoła poukładane są mniejsze dania i przeróżne dodatki. Mogą to być gotowane na parze warzywa, pikle z mango, ostry sos i raita (przypominająca greckie tzatziki). Na południu kraju często metalową tacę zastępują świeże liście bananowca. Nie ma jednego przepisu na thali, w zależności od regionu i od szefa kuchni możemy spróbować przeróżnych wersji tej potrawy. Jedyną stałą jej cechą jest to, że zawsze zawiera porcję ryżu, dal, warzywa, pikle i chleb. Możemy wybierać między thali wegetariańskim, mięsnym i… słodkim. Jednym słowem, dla każdego coś dobrego. Do thali podaje się zazwyczaj wodę tub masala czaj (ćaj) – niezwykle słodką herbatę z mlekiem i przyprawami, która wspaniale łagodzi ostry smak potrawy.
Nie ma kuchni hinduskiej bez dalu – gęstego, zawiesistego sosu, przyrządzonego z warzywami strączkowymi: grochem, soczewicą, fasolą lub cieciorką. Każdy szef kuchni i każda gospodyni domowa ma swoją własną recepturę, często przekazywaną z pokolenia na pokolenie. Jest to bardzo treściwe i sycące danie. Łatwe w przygotowaniu potrawy ze strączków stanowią podstawę codziennej diety Hindusów niezależnie od regionu. Przyprawiane są na różne sposoby rozmaitymi masalami, czyli specjalnymi mieszankami przypraw i świeżą kolendrą. Spośród niezliczonej ilości wersji zdecydowanie na uwagę zasługuje zwłaszcza dal makhani (dal maślany) i rajmah masala.
Dal makhani to wegetariańskie danie wywodzące się z kuchni Pendżabu, przyrządzane z czarnej fasoli urad dal w postaci nierozłupanej oraz z czerwonej fasoli rajma. Jest to najbardziej reprezentacyjna wersja spośród przeróżnych dalów. Ze względu na czasochłonne przygotowanie (fasolę trzeba uprzednio namoczyć i długo gotować) potrawa ta w wersji tradycyjnej przygotowywana jest na szczególne okazje, ale w restauracjach jest ona dostępna praktycznie zawsze. Z kolei rajmah masala to wegetariańskie danie na bazie czerwonej fasoli, w gęstym aromatycznym sosie pomidorowym, najczęściej podawane z ryżem.
Ta potrawa jest prawdziwą królową kuchni południowoindyjskiej. Na południe od Mumbaju najpopularniejszym daniem dostępnym zarówno w restauracjach, jak i na niezliczonych ulicznych straganach jest dosa w różnych postaciach, plain dosa, mysore dosa, rava dosa i właśnie masala dosa. Sama dosa to rodzaj naleśnika podawanego z różnymi dodatkami i nadzieniami. Najpopularniejsza – i według wielu – najsmaczniejsza masala dosa to duży placek z niezwykle ciekawym nadzieniem ziemniaczanym. Brzmi banalnie i prosto, ale dzięki unikatowej mieszance przypraw, to zwykłe danie na długo zapada w pamięć.
Dla nikogo nie jest tajemnicą, że podstawą diety w Indiach jest ryż, który jest spożywany na co dzień i od święta. Spośród dziesiątek różnych gatunków, najbardziej szlachetny w smaku jest ryż basmati, rosnący u podnóży Himalajów. Może on być dodatkiem do thali i dalu lub odrębnym daniem, na przykład potrawą zwaną po prostu fried rice. Jest to ryż smażony z sosem sojowym, warzywami lub mięsem oraz z jajkiem. Wyjątkowo smaczne – i niezwykle tanie – potrawy na bazie ryżu to wegetariańskie lub mięsne biriani i pulao, a także pilaw, czyli ryż gotowany w bulionie z warzywami, mięsem i orzechami.
Praktycznie żaden posiłek w Indiach nie może obyć się bez chleba, który zdecydowanie różni się od tego, który kupujemy w naszych piekarniach. W Indiach chleb – a właściwie ponad trzydzieści jego rodzajów – jada się na śniadanie, podaje do dań głównych (nawet tych na bazie ryżu), ale również w formie przeróżnych przekąsek. Na śniadanie możesz wzorem Hindusów zjeść ciepłą pranthę, czyli wielowarstwowy placek z mąki razowej, przełożony warzywnym farszem, dalem lub serem, przyprawiony mieszanką garam masala. Do tego oczywiście masala czaj z mlekiem i korzennymi przyprawami i będziesz mieć siłę na cały dzień zwiedzania. W stanie Maharasztra warto się skusić na okrągłe chlebki, puste w środku i smażone w głębokim tłuszczu (aloo poori masala), następnie podawane z ziemniakami w gęstym sosie masala. Niesamowicie smakują również cienkie chlebki (papad masala) serwowane ze świeżymi pomidorami, cebulą i ostrą papryką, posypane obficie świeżą kolendrą. Można je znaleźć praktycznie na każdym rogu, a są świetną przekąską w upalne dni.
Warto pamiętać, że w Indiach najczęściej je się rękami, bez używania sztućców. W restauracjach dla turystów oczywiście udostępniane są łyżki i widelce, ale jeśli chcesz poznać prawdziwy smak Indii to koniecznie spróbuj jeść tak, jak od wieków czynią to Hindusi. Początkowo może się to wydawać dziwne, no bo jak zjeść ryż z warzywnym sosem? Ale naprawdę da się, a frajda przy tym może być niezwykła. Tylko koniecznie zapamiętaj jedno: jedzenie zawsze chwytasz wyłącznie prawą ręką. Użycie w tym celu lewej dłoni to zniewaga dla gotującego, więc miej się na baczności.
Tradycyjna hinduska kuchnia od wieków dzieli żywność na trzy grupy:
• pełnoziarniste zboża, kasze i ryż, a także orzechy, kiełki, owoce, świeże warzywa i miód – rozwijają nasz potencjał twórczy i poprawiają wydolność, uwalniają ciało od stresu i utrzymują je w dobrej kondycji;
• zboża, twaróg, nabiał, rośliny strączkowe, słodycze, czekolada i cukier – dostarczają energii do działania, zwiększają siłę i pasję;
• mięso, ryby, jaja, alkohol, grzyby, cebula i czosnek – obciążają, zmniejszają jasność umysłu i ograniczają wrażliwość.
Thali – Indie w pigułce
Hindusi uwielbiają dobrze i dużo zjeść. Zazwyczaj serwowane porcje są tak olbrzymie, że z łatwością obdzielą kilka osób. Jedną z potraw, których należy spróbować jest wywodzące się z południa thali. Danie to serwowane jest na specjalnej tacy z wgłębieniami, na środku której króluje ryż z dalem, czyli sosem z warzyw strączkowych. Dookoła poukładane są mniejsze dania i przeróżne dodatki. Mogą to być gotowane na parze warzywa, pikle z mango, ostry sos i raita (przypominająca greckie tzatziki). Na południu kraju często metalową tacę zastępują świeże liście bananowca. Nie ma jednego przepisu na thali, w zależności od regionu i od szefa kuchni możemy spróbować przeróżnych wersji tej potrawy. Jedyną stałą jej cechą jest to, że zawsze zawiera porcję ryżu, dal, warzywa, pikle i chleb. Możemy wybierać między thali wegetariańskim, mięsnym i… słodkim. Jednym słowem, dla każdego coś dobrego. Do thali podaje się zazwyczaj wodę tub masala czaj (ćaj) – niezwykle słodką herbatę z mlekiem i przyprawami, która wspaniale łagodzi ostry smak potrawy.
Dal – nieskończona ilość kombinacji
Nie ma kuchni hinduskiej bez dalu – gęstego, zawiesistego sosu, przyrządzonego z warzywami strączkowymi: grochem, soczewicą, fasolą lub cieciorką. Każdy szef kuchni i każda gospodyni domowa ma swoją własną recepturę, często przekazywaną z pokolenia na pokolenie. Jest to bardzo treściwe i sycące danie. Łatwe w przygotowaniu potrawy ze strączków stanowią podstawę codziennej diety Hindusów niezależnie od regionu. Przyprawiane są na różne sposoby rozmaitymi masalami, czyli specjalnymi mieszankami przypraw i świeżą kolendrą. Spośród niezliczonej ilości wersji zdecydowanie na uwagę zasługuje zwłaszcza dal makhani (dal maślany) i rajmah masala.
Dal makhani to wegetariańskie danie wywodzące się z kuchni Pendżabu, przyrządzane z czarnej fasoli urad dal w postaci nierozłupanej oraz z czerwonej fasoli rajma. Jest to najbardziej reprezentacyjna wersja spośród przeróżnych dalów. Ze względu na czasochłonne przygotowanie (fasolę trzeba uprzednio namoczyć i długo gotować) potrawa ta w wersji tradycyjnej przygotowywana jest na szczególne okazje, ale w restauracjach jest ona dostępna praktycznie zawsze. Z kolei rajmah masala to wegetariańskie danie na bazie czerwonej fasoli, w gęstym aromatycznym sosie pomidorowym, najczęściej podawane z ryżem.
Masala dosa – zwykły, niezwykły naleśnik
Ta potrawa jest prawdziwą królową kuchni południowoindyjskiej. Na południe od Mumbaju najpopularniejszym daniem dostępnym zarówno w restauracjach, jak i na niezliczonych ulicznych straganach jest dosa w różnych postaciach, plain dosa, mysore dosa, rava dosa i właśnie masala dosa. Sama dosa to rodzaj naleśnika podawanego z różnymi dodatkami i nadzieniami. Najpopularniejsza – i według wielu – najsmaczniejsza masala dosa to duży placek z niezwykle ciekawym nadzieniem ziemniaczanym. Brzmi banalnie i prosto, ale dzięki unikatowej mieszance przypraw, to zwykłe danie na długo zapada w pamięć.
Ryż na kilkadziesiąt sposobów
Dla nikogo nie jest tajemnicą, że podstawą diety w Indiach jest ryż, który jest spożywany na co dzień i od święta. Spośród dziesiątek różnych gatunków, najbardziej szlachetny w smaku jest ryż basmati, rosnący u podnóży Himalajów. Może on być dodatkiem do thali i dalu lub odrębnym daniem, na przykład potrawą zwaną po prostu fried rice. Jest to ryż smażony z sosem sojowym, warzywami lub mięsem oraz z jajkiem. Wyjątkowo smaczne – i niezwykle tanie – potrawy na bazie ryżu to wegetariańskie lub mięsne biriani i pulao, a także pilaw, czyli ryż gotowany w bulionie z warzywami, mięsem i orzechami.
Przeróżne chlebki na prostą przekąskę
Praktycznie żaden posiłek w Indiach nie może obyć się bez chleba, który zdecydowanie różni się od tego, który kupujemy w naszych piekarniach. W Indiach chleb – a właściwie ponad trzydzieści jego rodzajów – jada się na śniadanie, podaje do dań głównych (nawet tych na bazie ryżu), ale również w formie przeróżnych przekąsek. Na śniadanie możesz wzorem Hindusów zjeść ciepłą pranthę, czyli wielowarstwowy placek z mąki razowej, przełożony warzywnym farszem, dalem lub serem, przyprawiony mieszanką garam masala. Do tego oczywiście masala czaj z mlekiem i korzennymi przyprawami i będziesz mieć siłę na cały dzień zwiedzania. W stanie Maharasztra warto się skusić na okrągłe chlebki, puste w środku i smażone w głębokim tłuszczu (aloo poori masala), następnie podawane z ziemniakami w gęstym sosie masala. Niesamowicie smakują również cienkie chlebki (papad masala) serwowane ze świeżymi pomidorami, cebulą i ostrą papryką, posypane obficie świeżą kolendrą. Można je znaleźć praktycznie na każdym rogu, a są świetną przekąską w upalne dni.
Polecane wycieczki
O czym jeszcze pamiętać będąc w Indiach?
Często przed wylotem do Indii usłyszysz, że trzeba uważać na jedzenie, bo jedynym wspomnieniem z tej podróży będą problemy żołądkowe. Ludzie mówią, że potrzebują około tygodnia, żeby żołądek przystosował się do odmiennej diety i przypraw, ale o ile nie zjesz nic nieświeżego, to raczej żadne zdrowotne reperkusje Ci nie grożą. Oczywiście musisz unikać picia wody niewiadomego pochodzenia i bezwzględnie pamiętać o dokładnym myciu rąk przed posiłkiem. Takie podstawowe „środki ostrożności” powinny wystarczyć, byś mógł cieszyć się urlopem i poznawać przeróżne smaki Indii.
W ramach podsumowania, aby ułatwić Wam zrozumienie złożonej kuchni hinduskiej, załączamy umowny podział, wyróżniając północne i południowe tradycje kulinarne, w dużej mierze zdeterminowane przez lokalne obrzędy społeczne i religijne. Oto główne różnice, jakie można zaobserwować w lokalnych kuchniach:
• na północy hoduje się dużo pszenicy, a z mąki wypieka się różne chlebki i placki, przede wszystkim naan i roti, natomiast w kuchni południa dominują ryż i soczewica;
• dania mięsne, głównie z kurczakiem i baraniną występują przeważnie w regionach północnych, południe serwuje kuchnię w dużej mierze wegetariańską oraz dania z owocami morza;
• jogurt jest powszechnie wykorzystywany w kuchni niezależnie od regionu, natomiast na północy w większości dań pojawia się ghee, czyli klarowane masło, a na południu, zamiast tradycyjnych produktów mlecznych używa się częściej mleka kokosowego;
• dania kuchni północnych Indii są bardziej treściwe, a sosy zawiesiste, z kolei potrawy z tropikalnego południa kraju są zdecydowanie lżejsze i bardziej pikantne.
Data Publikacji: 08.08.2018
Artykuł autorstwa: Redakcja Rainbow
Eksperci z branży turystycznej – piloci wycieczek, animatorzy, rezydenci i przewodnicy i wielu innych specjalistów, którzy dzielą się swoimi doświadczeniami i wiedzą zdobytą podczas niezliczonych podróży. W tekstach łączą praktyczne wskazówki z fascynującymi historiami i ciekawostkami z różnych zakątków świata. Ich opowieści to nie tylko przewodniki po popularnych kierunkach, ale przede wszystkim autentyczne relacje osób, które na co dzień pracują z turystami i poznają opisywane miejsca od podszewki.Zobacz inne o:
Podobne artykuły
Kuchnia bałkańska – smaki, które łączą cały regionIstnieje pewien paradoks dotyczący Bałkanów, który ujawnia się najwyraźniej nie w polityce ani historii, lecz przy stole. Region, o którym przywykło się myśleć jako o mozaice odmienności – języków, alfabetów, wyznań, granic kreślonych i przekreślanych wielokrotnie w ciągu jednego stulecia – okazuje się bowiem zaskakująco spójny tam, gdzie pachnie grillowanym mięsem, pieczoną papryką i ciastem filo. Kuchnia bałkańska nie tyle łączy ten region, ile go w pewnym sensie definiuje – stanowi język, w którym narody porozumiewają się znacznie chętniej niż na jakimkolwiek innym polu. I choć każdy kraj będzie się upierał, że to właśnie jego wersja bureka jest jedyną właściwą (a kłótnie na ten temat potrafią być naprawdę zacięte), to sam fakt istnienia tego sporu najlepiej dowodzi, jak wiele te kuchnie łączy.
Drink Cuba Libre – historia, przepis i smak prawdziwej KubyJak smakuje wolność? Mogłoby się wydawać, że będzie miała złożony, trudny do rozszyfrowania smak. Tymczasem dla Kubańczyków odpowiedź zmieściła się w jednej szklance i zawiera raczej niewyszukane składniki – ot, rum, Coca-Cola, świeża limonka i lód. Cuba Libre nie trzeba przedstawiać chyba żadnemu miłośnikowi kolorowych drinków, jeżeli chodzi o smak, ale jeżeli mowa o historii i pochodzeniu – może być nieco inaczej. Nazwa tego koktajlu pochodzi od okrzyku bojowego Kubańczyków, a przepis stanowi tak naprawdę zapis geopolityki przełomu XIX i XX wieku. Stoi za nim rewolucja, wojna i finalnie toast wzniesiony za wolną Kubę. Zanim przyrządzisz go w domowym zaciszu, warto zrozumieć, dlaczego Cuba Libre to coś znacznie więcej niż rum z colą.
Kuchnia kanadyjska – więcej niż syrop klonowy. Co jedzą w Kanadzie?Kuchnia kanadyjska kojarzy się przede wszystkim z syropem klonowym. I słusznie, bo dodawany jest do wielu potraw, ale na tym skojarzenia nie powinny się kończyć. Kanada, większa od Polski 32 razy, zapewnia doznania smakowe tak rozmaite, jak różne są poszczególne prowincje i terytoria. Kuchnia Kolumbii Brytyjskiej jest tak samo daleko od kuchni Quebecu, jak te dwie prowincje oddalone są od siebie na mapie. Potrawy z Ontario czy Alberty to tematy na oddzielne opowieści. A do tego kraj przyjazny imigrantom wzbogacił się kulinarnie dzięki kolejnym falom przyjezdnych z najdalszych zakątków świata – wpływy brytyjskie i francuskie mieszają się tu z azjatyckimi, wschodnioeuropejskimi i włoskimi. Czas odkryć, co naprawdę jedzą Kanadyjczycy – od bekonu, który podbił serca całego narodu, po lodowe wino zbierane nocą przy -8°C.
Kuchnia meksykańska – dziedzictwo UNESCO i eksplozja smaków. Poznaj tradycyjne dania MeksykuDymna papryczka chipotle w sosie mole, limonka wyciśnięta na świeże ceviche, ciepła tortilla prosto z comal – kuchnia meksykańska jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych na świecie, a w 2010 roku została wpisana na Listę Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO. Głęboko zakorzeniona w tradycjach prekolumbijskich cywilizacji, wzbogacona o smaki kolonialnej Hiszpanii i współczesne eksperymenty kulinarne, łączy przeszłość z teraźniejszością jak żadna inna. Każdy region, każde miasto, a nawet każda rodzina posiada własne receptury i tradycje, które wciąż odkrywają smakosze i badacze. Poznaj dania, składniki i historię, które stoją za tym kulinarnym fenomenem.