Nepal jest krajem śródlądowym w Azji Południowej, położonym w środkowych Himalajach, który graniczy na południu, wschodzie i zachodzie z Indiami oraz z Chinami na północy. Około 80% kraju stanowią góry. Znajduje się tu aż osiem szczytów o wysokości powyżej 8000 m, w tym najwyższy szczyt Ziemi – Mount Everest. Na południu kraju, wzdłuż granicy z Indiami znajduje się równina Taraj. Ponadto Nepal ma gęstą sieć rzeczną, której większość rzek bierze początek w lodowcach Wysokich Himalajów i płynie południkowo w głębokich dolinach. Takie ukształtowanie terenu oraz dość surowy klimat miały przez wieki olbrzymi wpływ na kształtowanie kulinarnych przyzwyczajeń Nepalczyków.
W tym artykule przeczytasz o:
Co Nepal i Polska mają ze sobą wspólnego?
Nepal jest prawdziwym rajem dla wędrowców, łączy w sobie zapierające dech w piersiach widoki na Himalaje, złote świątynie, urokliwe wioski rozsiane na wzgórzach oraz dziką przyrodę. A jak wiadomo piesze wędrówki pobudzają apetyt. Niestety kuchnia nepalska jest wciąż mało znana na świecie, a szkoda, bo ma wiele do zaoferowania. Choćby różnego rodzaju pierogi i pierożki, gotowane na parze, w wodzie lub bulionie, a także smażone. Umiłowanie do pierogów – i do dobrego jedzenia w ogóle - jest z pewnością jedną z cech wspólnych Polaków i Nepalczyków. Oczywiście w kuchni Nepalu można znaleźć znacznie więcej smakołyków niż pierogi, spójrzmy zatem, czego możecie się spodziewać po podróży na kraniec świata
Najsmaczniejsze – i najbardziej popularne – dania w Nepalu
Kuchnia nepalska łączy w sobie szereg składników, technik i cech wywodzących się z kuchni sąsiadów z własną, bogatą historią gastronomiczną. Na ludność Nepalu składa się wiele grup etnicznych i ta różnorodność znajduje odzwierciedlenie w tutejszej kuchni. Dania nepalskie są na ogół zdrowsze niż większość dań w innych krajach Azji Południowej. Przede wszystkim do przygotowywania potraw stosuje się znacznie mniej tłuszczu, a główny akcent kładzie się na chrupkie warzywa i chude gatunki mięsa. Nepalczycy uwielbiają marynowane dodatki i orzeźwiające sałatki. I choć Nepal pozostawał pod wpływami kulinarnymi swoich bliskich sąsiadów, czyli Indii, Chin i Tybetu, to trzeba pamiętać, że ten górzysty kraj otworzył swoje granice dla przybyszów z zewnątrz dopiero w latach 50. XX wieku. To zamknięcie oraz trudności związane z transportem i handlem, wynikające z geograficznego położenia Nepalu, wymusiły niejako konieczność umiejętnego wykorzystywania w kuchni głównie produktów lokalnych.
Składnikami powszechnie występującymi w kuchni nepalskiej są soczewica, ziemniaki (szczególnie popularne w społecznościach Newarów zamieszkujących dolinę Katmandu), pomidory, kmin, kolendra, chili, papryka, czosnek i olej musztardowy. W całym Nepalu niezwykle popularny jest dahi sfermentowany produkt mleczny, przypominający nieco jogurt, który jest spożywany ze względu na właściwości prozdrowotne. Ma on wszechstronne zastosowanie, ponieważ może być zarówno dodatkiem do dań głównych, jak i składnikiem napojów (Lassi) i deserów (Sikarni). Wskazanie dań, które bez wątpienia wywodzą się z kuchni nepalskiej nie jest łatwym zadaniem, ale istnieje kilka, których bezwzględnie trzeba spróbować podczas wizyty w Nepalu. Oto niektóre z nich.
Pulao
Ryż, tak jak w innych krajach azjatyckich, jest oczywistą podstawą dla wielu nepalskich potraw. Smażone danie z ryżem pulao (znane również jako pilaf i pilau) jest popularne zarówno wśród mieszkańców, jak i turystów. Zwłaszcza pulao warzywne, które składa się ze smażonego ryżu z warzywami lekko przyprawionymi kurkumą i kminem, można znaleźć w całym Nepalu. Do dania serwowane są przeróżne dodatki, na przykład jogurt (dahi) czy cienkie i chrupki naleśniki (papad). To delikatne w smaku i niezwykle aromatyczne danie jest stałym elementem spotkań towarzyskich i świątecznych posiłków w gronie rodziny.
Dal Bhat
Uprawy ryżu w niektórych wyższych partiach górskich kraju są znacznie utrudnione, dlatego jest on tam często zastępowany innymi składnikami, takimi jak kukurydza, kasza gryczana, jęczmień, proso i ziemniaki, a także przaśne pieczywo i dhido (gęsta mikstura z mąki i gorącej wody, która konsystencją przypomina owsiankę). Te składniki pojawiają się właśnie w Dal Bhat, które śmiało można uznać za narodową potrawę Nepalu. Podstawowa wersja Dal Bhat składa się z gotowanego lub parowanego ryżu oraz z zupy z soczewicy. W regionach górskich ryż zastępowany jest wspomnianymi zamiennikami. Danie serwowane jest z różnymi dodatkami, mogą to być kawałki mięsa lub ryb, jogurt, chutney i marynata. Warianty tego dania są niezliczone, zależą od regionu, pory roku i preferencji kucharza, ale każda wersja pozwoli poznać autentyczny smak nepalskiej kuchni.
Momo
Momo to nepalska wersja pierogów, zazwyczaj zawierająca nadzienie, mięsne, warzywne lub mieszane. Pierożki momo podaje się z jednym lub dwoma sosami, najczęściej dość ostrymi. Nepalczycy uwielbiają wyraziste smaki, więc często dodają do potraw chili i czosnek. Momo można również spotkać w przeróżnych wersjach w niektórych partiach Indii, Bhutanu i Tybetu, gdzie są bardzo popularną przekąską. Tradycyjnie momo przygotowuje się z nadzieniem mięsnym, ale istnieje kilka interesujących wariantów, z nadzieniem z serowym lub ziemniaczanym. Momo występują w wersji gotowanej na parze i smażonej, warto spróbować obu, by wybrać swoją ulubioną.
Thukpa
Thukpa to tradycyjna zupa z warzywami i makaronem, występuje zarówno w wersji wegetariańskiej, jak i mięsnej. Rozgrzewająca i niezwykle sycąca zupa spożywana jest przede wszystkim zimą w Katmandu i innych górskich regionach Nepalu. W tym daniu z łatwością można odnaleźć wpływ kuchni tybetańskiej i chińskiej (thukpa w języku tybetańskim oznacza makaron). Starannie doprawione mięsny lub warzywny bulion nadaje daniu głęboki aromat. Nepalska wersja zupy jest zazwyczaj bardziej pikantna niż jej tybetański odpowiednik.
Polecane wycieczki
Sel Roti
Sel roti na pierwszy rzut oka przypomina skrzyżowanie pączka i bajgla, ale tak naprawdę ciasto wykonane jest z mąki ryżowej i w smaku oraz w konsystencji nie przypomina niczego, co znacie z innych kuchni. Chrupiąca i słodka skórka skrywa pod powierzchnią puszyste i miękkie ciasto. Smażone na głębokim tłuszczu krążki z mąki ryżowej są idealną przekąską lub śniadaniem, są także często spożywane podczas festiwali religijnych. Sel roti można kupić na ulicznych straganach, a najlepiej smakują tuż po przygotowaniu.
Data Publikacji: 07.11.2018
Artykuł autorstwa: Redakcja Rainbow
Eksperci z branży turystycznej – piloci wycieczek, animatorzy, rezydenci i przewodnicy i wielu innych specjalistów, którzy dzielą się swoimi doświadczeniami i wiedzą zdobytą podczas niezliczonych podróży. W tekstach łączą praktyczne wskazówki z fascynującymi historiami i ciekawostkami z różnych zakątków świata. Ich opowieści to nie tylko przewodniki po popularnych kierunkach, ale przede wszystkim autentyczne relacje osób, które na co dzień pracują z turystami i poznają opisywane miejsca od podszewki.Zobacz inne o:
Podobne artykuły
Tradycyjne dania tunezyjskie. Co warto zjeść w Tunezji?Wystarczy minąć stragan z przyprawami na tunezyjskim targu, żeby zrozumieć, na czym opiera się tutejsza kuchnia. Powietrze pachnie kminem rzymskim, prażoną kolendrą i ostrą harissą; obok skwierczy na blasze pikantna merguez, a sprzedawca podaje świeży brik z jajkiem w środku, owinięty w chrupkie ciasto malsouka.
Maghreb najczęściej kojarzy się z Marokiem – tajinem, kuskusem na sto sposobów, harirą. Tunezja gotuje równie pewnie, tylko inaczej. Ostrzej, z większą dawką świeżych ryb i owoców morza oraz aromatycznych przypraw, których łączenie tutejsze panie domu opanowały do perfekcji. Wieki wpływów berberyjskich, arabskich, tureckich i francuskich zostawiły gęstą warstwę smaków – i tę warstwę warto poznać od kuchni. Oto co zamówić, kiedy kelner przyniesie kartę.
Kuchnia tajska – balans pięciu smaków, składniki i tradycyjne daniaGarść trawy cytrynowej pokrojonej tuż przed wrzuceniem do woka, łyżka pasty curry rozpuszczana w mleku kokosowym, sos rybny dolewany dopiero pod koniec gotowania, by nie utracił słoności – kuchnia tajska jest systemem, w którym precyzja kolejności bywa równie istotna co sam dobór składników. Aż siedem tajskich dań trafiło na listę pięćdziesięciu najsmaczniejszych potraw świata według ankiety CNN i nie jest to kwestia przypadku. Ten relatywnie niewielki kraj zdeklasował w zestawieniu kulinarne potęgi pokroju Francji czy Chin, a zrobił to w sposób typowy dla Azji Południowo-Wschodniej – z pozorną nonszalancją, za którą stoi praca pokoleń.
Kuchnia bałkańska – smaki, które łączą cały regionIstnieje pewien paradoks dotyczący Bałkanów, który ujawnia się najwyraźniej nie w polityce ani historii, lecz przy stole. Region, o którym przywykło się myśleć jako o mozaice odmienności – języków, alfabetów, wyznań, granic kreślonych i przekreślanych wielokrotnie w ciągu jednego stulecia – okazuje się bowiem zaskakująco spójny tam, gdzie pachnie grillowanym mięsem, pieczoną papryką i ciastem filo. Kuchnia bałkańska nie tyle łączy ten region, ile go w pewnym sensie definiuje – stanowi język, w którym narody porozumiewają się znacznie chętniej niż na jakimkolwiek innym polu. I choć każdy kraj będzie się upierał, że to właśnie jego wersja bureka jest jedyną właściwą (a kłótnie na ten temat potrafią być naprawdę zacięte), to sam fakt istnienia tego sporu najlepiej dowodzi, jak wiele te kuchnie łączy.
Drink Cuba Libre – historia, przepis i smak prawdziwej KubyJak smakuje wolność? Mogłoby się wydawać, że będzie miała złożony, trudny do rozszyfrowania smak. Tymczasem dla Kubańczyków odpowiedź zmieściła się w jednej szklance i zawiera raczej niewyszukane składniki – ot, rum, Coca-Cola, świeża limonka i lód. Cuba Libre nie trzeba przedstawiać chyba żadnemu miłośnikowi kolorowych drinków, jeżeli chodzi o smak, ale jeżeli mowa o historii i pochodzeniu – może być nieco inaczej. Nazwa tego koktajlu pochodzi od okrzyku bojowego Kubańczyków, a przepis stanowi tak naprawdę zapis geopolityki przełomu XIX i XX wieku. Stoi za nim rewolucja, wojna i finalnie toast wzniesiony za wolną Kubę. Zanim przyrządzisz go w domowym zaciszu, warto zrozumieć, dlaczego Cuba Libre to coś znacznie więcej niż rum z colą.